Eden w Stranger Things: siostra Suzie, w Salt Lake City

Punkty orientacyjne

Eden to nie imię, które słychać przez cały sezon. Wchodzi, zajmuje dom, wychodzi z Argyle'em, a opowieść idzie dalej. Tabela ma sprawić, żeby nie pomylić jej z Suzie ani z mieszkanką miasta w Indianie.

Dom Binghamów

Rodzina Binghamów mieszka w Salt Lake City. Suzie jest tą, do której dzwoni Dustin, tą, która liczy, tą, która już uratowała równanie na końcu linii. Eden jest drugą dziewczyną w domu: tą, którą widać, jak pilnuje młodszych, gdy ojciec pracuje w gabinecie.

Dom jest pełny, głośny i mocno trzymany w ryzach. Eden nie ubiera się jak reszta. Jej strój jest ciemny, na uboczu uporządkowanego wnętrza. Opowieść nie daje jej mowy o religii rodziny. Pokazuje kontrast: jest tam, pilnuje wszystkich i nie wygląda, jakby wierzyła w to samo.

Nie przypisuje się jej wieku ani dokładnego miejsca wśród rodzeństwa. Nazwanie jej najstarszą dodałoby słowo, którego scena nie stawia. Widać ciężar: maluchy są przy niej, dopóki ojciec nie wychodzi z gabinetu.

Ten dom nie jest przelotną dekoracją do żartu. To jedyne miejsce, w którym Suzie istnieje poza głośnikiem. Eden jest kawałkiem, którego jeszcze nie było widać: siostrą, która zostaje, gdy druga rozmawia przez telefon z chłopakiem z innego miasta.

Nurkowanie, daleko od jeziora

Odcinek nazywa się Nurkowanie. Część opowieści jest nad jeziorem, w Indianie. Druga jest w drodze, a potem w Salt Lake City. Eden nie ma nic wspólnego z wodą. Należy do objazdu ku domowi Suzie.

Grupa, która przyjeżdża, wyjechała z Kalifornii, żeby znaleźć Suzie. Mike, Will, Jonathan, Jedenastka i Argyle są w tej podróży. Furgonetka należy do pizzerii, w której pracuje Argyle. Eden nie czeka na tę wizytę. Otwiera na dom już zajęty przez dzieci.

Tytuł odcinka może zmylić. Szuka się nurkowania, a znajduje się też drzwi domu. Oba wątki trzymają się razem, bo jeden potrzebuje drugiego: bez Suzie brakuje współrzędnej. Eden jest tym, co się mija, żeby dojść do siostry, która ma odpowiedź.

Nie dołącza do jeziora, liceum ani klubu gier. Jej scena zostaje w Utah. Pomieszanie jej ze skokiem do jeziora dałoby jej łódź, której nigdy nie miała.

Argyle i furgonetka

Argyle ją widzi i nie zostaje przy tym na powitaniu w progu. Podobają się sobie. Kończą w furgonetce, przy papierosie, gdy dom toczy się bez nich. Pojazd jest ten sam co w drodze: furgonetka Surfer Boy Pizza, pomalowana do dostaw, zatrzymana przed rodziną, która nic nie zamówiła.

Scena jest krótka i jasna. Argyle na początku nie jest tam dla niej. Jest tam, bo Dustin potrzebuje Suzie. Eden staje się objazdem Argyle'a, nie celem podróży. Gdy Suzie i pozostali ich znajdują, objazd się kończy.

Nie pisze się im dalszego ciągu. Żadnego listu, żadnego drugiego miasta, żadnego sezonu, w którym Eden oddzwoniłaby. Furgonetka odjedzie z grupą. Ona zostaje w domu, który już trzymała, zanim zatrąbili.

Argyle ma już własny wątek: pizzę, Kalifornię, podróż. Eden bierze z niego tylko kawałek, na czas przerwy. Dlatego zostaje w pamięci. Jedna scena wystarcza, gdy postać obok przejeżdża cały kraj.

Suzie, po drugiej stronie drzwi

Suzie jest siostrą, którą już znamy: głosem, stałą, dziewczyną Dustina. Eden jej nie zastępuje. Tłumaczy tylko, że Suzie nie jest sama w tym domu i że ktoś inny znosi hałas, gdy ona mówi do mikrofonu.

Znalezisko w furgonetce stawia siostry naprzeciw siebie. Suzie widzi Eden z chłopakiem, którego przywiozła grupa. Opowieść nie robi z tego kłótni filmowanej kawałek po kawałku. Pokazuje, że dom ma swoje zasady i że Eden właśnie je nagięła na czas papierosa.

Dustin przyjechał po Suzie. Eden nie jest jego historią. Skrzyżowanie z nią to zobaczenie prawdziwej dekoracji głosu, który dotąd był tylko w telefonie: rodzeństwo, ojciec w gabinecie, siostra, która nie nosi tego samego stroju co inni.

Rozdzielenie dwóch imion chroni przed pomieszaniem. Suzie liczy. Eden pilnuje. Jedna ma już dwa sezony kwestii na końcu linii. Druga ma tylko to popołudnie.

Czego opowieść nie doprecyzowuje

Żadnego innego nazwiska niż Bingham, już nazwisko Suzie. Żadnego zawodu dla Eden, żadnej nazwanej szkoły, żadnego wcześniejszego miasta. Salt Lake City należy do rodziny. Reszta byłaby fiszką wypełnioną po to, żeby wyglądać na kompletną.

Audrey Holcomb gra to pojawienie. Opowieść nie oddaje jej Eden później. Szukanie postaci w ostatnim sezonie albo w innym stanie to wyjście z odcinka, który ją wprowadził.

Nie jest Suzie i nie jest mieszkanką miasta, w którym leży jezioro. Jest siostrą widzianą raz, w pełnym domu, z furgonetką zatrzymaną przed nim. Trzy fakty i stop.

Scena nie mówi też, co się z nią dzieje po odjeździe grupy. Żadnej obietnicy, żadnego numeru, żadnego zdania na pożegnanie, które dałoby się zacytować. Oni jadą szukać reszty trasy. Ona odbiera dom, w którym dzieci nigdy nie przestały być.

Najczęstsze pytania

Czytaj też