Liceum w Hawkins w Stranger Things: Hawkins High, od Tigers do Hellfire Club

Kto wchodzi do Hawkins High i kiedy

Liceum w Hawkins istniało przed najmłodszymi. Nancy, Steve, Jonathan są tam już wtedy, gdy paczka z gimnazjum wciąż gra w piwnicy. Budynek nie czeka na 1986, żeby mieć szafki. Czeka na 1986, żeby stać się centrum opowieści.

Kiedy Mike, Dustin i Lucas tam wchodzą, najpierw szukają miejsca, żeby dalej grać. Klub już tam jest. Lucas patrzy raczej na salę gimnastyczną. To przyjście nie jest filmowanym rozpoczęciem roku z nowymi tornistrami. To wybór sali, i wybór łamie grupę.

Żeby umieścić szkołę z powrotem w mieście, wystarczy mapa Hawkins: liceum jest jednym z budynków, które trasy zmuszają narysować, między domami a centrum. Opowieść filmuje je od środka.

1. Przed 1986 Starsi już w liceum

   Nancy, Steve i Jonathan znają korytarze na długo przed paczką z gimnazjum.

2. Powrót najmłodszych do szkoły Trzech chłopców, dwie sale

   Mike i Dustin idą do stołu do gry. Lucas idzie do koszykówki.

3. 21 marca 1986 Wieczór tytułu

   Tigers wygrywają. Tej samej nocy ginie licealistka.

4. Nazajutrz Drużyna już nie świętuje

   Jason zamienia żałobę w obławę na klub.

5. Sala miejska Słowo sekta

   Kapitan opisuje Hellfire przed pełną salą.

6. Biuro Pani Kelley

   Doradczyni ma teczki. Nie oddaje ani jednej Max.

Tigers

Tigers to drużyna koszykówki liceum. W marcu 1986 kapitan nazywa się Jason Carver. Opowieść filmuje go najpierw jako chłopca, który wygrywa, popularnego, wierzącego, w parze z kapitan cheerleaderek. Jeszcze nie jako wodza obławy.

Lucas gra w tej drużynie. To temat artykułu o koszykówce: jest po obu stronach, koszulka i przyjaciele od stołu. W wieczór mistrzostw nie siedzi z klubem. Jego siostra zajmuje jego miejsce w partii.

21 marca 1986 Tigers wygrywają tytuł tego samego wieczoru, kiedy ginie licealistka. Nazajutrz drużyna już nie świętuje. Szuka winnego, w tych samych kurtkach, za kapitanem. Sala gimnastyczna zmieniła funkcję, nie zmieniając parkietu.

Hellfire Club i Eddie

Hellfire Club zbiera się w sali lekcyjnej, wieczorem. Eddie Munson przewodniczy: powtarza klasę, gra na gitarze, prowokuje sportowców w stołówce, stojąc na stole. Kampania z 21 marca nazywa się „The Cult of Vecna”.

Wokół stołu tamtego wieczoru: Dustin, Mike i Erica, która zastępuje Lucasa pod imieniem Lady Applejack. Gareth i Jeff, dwóch innych członków klubu, też siedzą przy stole. Pełna lista, partia, t-shirt: artykuł o klubie je trzyma. Tutaj liceum jest tylko salą, która ich chroni.

Klub nie ma osobnego lokalu. Pożycza klasę po lekcjach. To dość, żeby miasto później traktowało stół do gry jak organizację. Budynek szkoły staje się dekoracją plotki.

Chrissy, Jason, panika

Chrissy Cunningham umiera 21 marca 1986, ze złamanymi kończynami, daleko od sali gimnastycznej, w przyczepie. Wcześniej przeszła przez liceum: kapitan cheerleaderek, widziana na korytarzach i przyjmowana przez doradczynię. Budynek nie jest miejscem morderstwa. Jest miejscem, w którym wszyscy się znali.

Jason nie wierzy w stworzenie. Wierzy w sektę. Przed pełną salą miejską opisuje klub jako satanistyczny. Krążą listy gończe. Drużyna koszykówki, która właśnie wygrała tytuł, staje się obławą. Liceum dało i żałobę, i myśliwych.

Lucas rozumie przesunięcie, bo nosi dwa stroje. Opowieść nie daje mu przemowy, żeby zatrzymać kapitana. Daje mu miejsce nie do utrzymania: kolega z drużyny za dnia, przyjaciel od stołu w nocy.

Dorośli z liceum

Dorosła, którą opowieść wpuszcza do tej wiosny, nazywa się pani Kelley. Jest doradczynią. Chrissy była u niej, zanim umarła. Max będzie chciała teczki. Kelley odmawia. Klucze i tak odejdą, gdzie indziej w historii.

Nie wymyśla się jej lekcji, ani przedmiotu, ani gabinetu większego, niż pokazują sceny. Trzyma fiszki. Mówi nie. To już władza, w liceum, gdzie nastolatki załatwiają resztę między sobą.

Inni dorośli z budynku zostają w tle: mecz, stołówka, plotka, która rośnie szybciej niż jakiekolwiek zatrzymanie po lekcjach. Liceum z marca 1986 nie zostaje uratowane przez dyrektora. Jest przemierzane.

Co pokazuje liceum

Korytarze, stołówka, sala lekcyjna po godzinach, sala gimnastyczna. Cztery pomieszczenia wystarczą. Eddie mówi tam, stojąc na stole. Tigers tam wygrywają. Max chodzi tam sama, na początku wiosny. Budynek nie potrzebuje tajnego skrzydła. Potrzebuje być pełny.

To przeciwieństwo gimnazjum z pierwszych lat, gdzie nauka mieściła się w klubie i radiu. Tutaj szkoła sortuje. Koszulka drużyny po jednej stronie, czarny t-shirt po drugiej, doradczyni pośrodku z zamkniętymi teczkami.

Zdjęcia zrobiono w liceum Patrick Henry w Stockbridge, w Georgii, które posłużyło też za dekorację gimnazjum. Na ekranie liczy się użycie. Hawkins High to miejsce, gdzie sportowe zwycięstwo i śmierć spadają tego samego wieczoru i gdzie nazajutrz nikt nie wraca po prostu na lekcje.

Budynek zostaje użyteczny, bo jest zwyczajny. Żadnej tajnej piwnicy, żadnej maszyny w sali gimnastycznej. Tylko szafki, stół po dzwonku, parkiet meczu, biuro kartotek. W tej zwyczajności plotka staje się obławą, a tytuł mistrza już nikogo nie chroni.

Najczęstsze pytania

Czytaj też