Porucznik Akers w Stranger Things: człowiek doktor Kay

Kim jest porucznik Akers

Akers nie jest naukowcem i nie jest szefem. Doktor Kay dowodzi. Podpułkownik Sullivan służy obok niego. Sierżant Ramirez dostaje, już od pierwszego odcinka sezonu 5, rozkaz odnalezienia Jedenastki. Akers jest zbrojnym ramieniem tego oddziału, tego, który serial pozwala nazywać watahą wilków. Polecenie się nie zmienia: Jedenastka, za wszelką cenę.

Hawkins jest odcięte w listopadzie 1987. Ludność wierzy w zjawisko naturalne. Armia trzyma drogi. Akers działa w tej scenografii, ze stopniem porucznika i bardzo konkretną rolą: być tam, gdzie Kay sama nie idzie, ciężarówka włącznie. Alex Breaux gra go przez siedem odcinków. Postać nie ma na ekranie życia cywilnego. Ma misję.

Pojmanie go nie zabija. To punkt, który odcinek 3 sezonu 5 czasem gubi, bo rozdział jest bardzo gęsty. Akers wychodzi z tej ciężarówki żywy, jako więzień, użyteczny. Jego umysł służy za plan. Plan zostaje źle odczytany: sejf istnieje, Vecny w nim nie ma. Jest tam Kali i powie to odcinek 4 sezonu 5. W międzyczasie podpułkownik Sullivan nie spisuje człowieka na straty. Szuka go. Oddział, który ściga Jedenastkę, nie zostawia porucznika po Drugiej Stronie bez wszczęcia poszukiwań. W siódmym rozdziale priorytet wciąż się nie ruszył. Poparzony Sullivan opisuje czarnoksiężnika. Kay słucha, potem powtarza Akersowi rozkaz: Jedenastka, za wszelką cenę. Szczelina, którą wypatruje w laboratorium, nie jest kryzysem sumienia. To przejście. Szturm ostatniego rozdziału z niego korzysta. Szantaż wobec Kali, nadajnik w helikopterze, granat Murraya, powrót mocy, a potem kula, którą Akers sam sobie strzela: wszystko to mieści się w odcinku 8 sezonu 5. Zabłąkana kula zabija Kali tuż potem. Akers jest już wymieniony wśród zmarłych tego finału. Nie anonimowy korytarz. Porucznik.

Alex Breaux trzyma ten wątek i go nie komentuje. Siedem odcinków, stopień, ciężarówka, pamięć otwarta siłą, szczelina, szturm. Widz nie idzie za nim do domu. Idzie tam, gdzie wysyła go Kay. Pomylić go z Sullivanem znaczyłoby pomieszać dwóch oficerów: jeden szuka Akersa, gdy ten znika, drugi jest tym, który zniknął. Pomylić go z Kay znaczyłoby dać mu dowodzenie. Nie ma sejfu. Ma tylko wspomnienie, i to wspomnienie raz myli Jedenastkę. Korekta przychodzi w następnym rozdziale, z Kali. Jego śmierć nie jest korektą. To koniec wykonawcy, w laboratorium, z odwróconą bronią. The First Shadow, gdzie ten sam aktor gra młodego Martina Brennera, to inna scena, na innej scenie, w sensie dosłownym. Nie przedłuża życia porucznika.

Pojmanie na Drugiej Stronie

Odcinek 3 sezonu 5 zabiera Jedenastkę i Hoppera na Drugą Stronę, przed mur, którego nie udaje im się przebić. Podjeżdża wojskowa ciężarówka. Rozwija nadajnik dźwiękowy, który neutralizuje moce Jedenastki. I tak biorą górę i pojimają porucznika Akersa. To nie przesłuchanie na komisariacie. Jedenastka przeszukuje jego umysł.

To, co tam widzi, decyduje o ciągu dalszym, i myli się co do treści. Podpułkownik Sullivan ze swojej strony wszczyna poszukiwania, by odnaleźć swojego człowieka. Akers znika z wojskowego obrazu na czas tego przesłuchania. Nie jest martwy. Oddział go szuka, a widz właśnie wszedł we wspomnienie, które nie jest tym właściwym.

Sejf i błędny wniosek

W pamięci Akersa Jedenastka widzi, jak doktor Kay wchodzi do zabezpieczonego sejfu swojego laboratorium. Wnioskuje, że Kay ukrywa tam Vecnę. Wniosek jest fałszywy. Odcinek 4 sezonu 5 ujawnia, kto jest w tym sejfie: Kali, nie czarnoksiężnik. Akers nie skłamał słowami. Pokazał drzwi. Jedenastka wypełniła pomieszczenie imieniem, którego się bała.

To przesunięcie jest całą postacią. Nie jest strategiem, który zastawia wabik. Jest żołnierzem, którego pamięć służy za mapę, a mapa jest źle odczytana. Doktor Kay trzyma sekret. Kali znosi sejf. Akers, jeniec, nie musi nawet wybierać, co ujawnia: Jedenastka to bierze. Związek z Vecną kończy się na tym błędzie. Sejf nie był jego.

Co chce otworzyć na nowo

Odcinek 7 sezonu 5 sprowadza go z powrotem do Kay. Henry uderzył w bazę. Sullivan jest poparzony, twarz w strzępach, i wreszcie opisuje to, co widział. Kay słucha, potem powtarza Akersowi niezmieniony priorytet: Jedenastka, za wszelką cenę. Zeznanie o czarnoksiężniku nie zbija rozkazu z kursu.

Akers znajduje szczelinę w laboratorium i chce tam wrócić. To nie nawrócenie. To oficer, który widzi przejście i proponuje, by przejść nim jeszcze raz. Serial nie daje mu publicznej wątpliwości ani zdania zerwania z Kay. Zostaje w oddziale. Następny rozdział powie, co zrobi z tą szczeliną.

Szturm i koniec

Odcinek 8 sezonu 5 wysyła oddział Akersa do szturmu na laboratorium. Grożą Kali, by zmusić Hoppera do wydania Jedenastki. Szantaż jest jawny: więźniarka sejfu staje się walutą. Murray niszczy granatem helikopter, który niesie nadajnik. Moce Jedenastki wracają. Łamie karki żołnierzom i zmusza Akersa, by obrócił broń przeciw sobie.

Umiera tam, od kuli, którą sam sobie strzela. Inna kula, zabłąkana, trafia Kali, która umiera potem. Bilans śmierci sezonu 5 wymienia go razem z nią: nie kolejny statysta w korytarzu, zidentyfikowany porucznik. Kto umiera w sezonie 5 ustawia go wśród trzech nazwanych postaci tego finału. Hopper przeżywa wymianę. Jedenastka też, aż do wyboru, którego dokona dalej w tym samym rozdziale. Ten artykuł kończy się na Akersie.

Alex Breaux i inna scena

Alex Breaux wciela się w porucznika przez te siedem odcinków. Rola jest wojskowa od początku do końca: ciężarówka, pamięć, szczelina, szturm. Żadnej pokazanej rodziny, żadnego imienia wykrzyczanego przez bliskiego. Robert to imię postaci. Na ekranie prawie wszyscy mówią Akers albo porucznik.

Ten sam aktor zagrał młodego Martina Brennera w The First Shadow, na Broadwayu. Wystarczy jedno zdanie: to nie ta sama postać i nie ta sama opowieść. Porucznik z 1987 nie staje się „Tatą”. Sztuka ma swój artykuł. Tu Breaux zostaje oficerem, którego Jedenastka zmusza, by opuścił lufę ku sobie.

Najczęstsze pytania

Czytaj też