Max w Stranger Things sezon 4: listy, cmentarz, śpiączka
Postacie · Marzec 1986 · Śpiączka
Listy, słuchawki, strych, osiemnaście miesięcy. W tym artykule: gdzie mieszka w marcu 1986, co przerywa cmentarz, co łamie strych i w którym momencie sezon 5 oddaje ją jej samej.
Marzec 1986 nie zabija jej od razu. Max pisze, raz ucieka, potem sama zgłasza się jako przynęta i wychodzi żywa, nie wychodząc przebudzona.
Najważniejsze
- Gdzie: le parc de caravanes de Forest Hills, avec sa mère
- 24 marca 1986: grób, list, słuchawki, pierwsze wyjście
- Ostatni odcinek: serce staje na około minutę, potem rusza
- Potem: un coma de dix-huit mois, un réveil en saison 5
Spis treści
Punkty orientacyjne
| Moment | Gdzie jest Max |
|---|---|
| Marzec 1986 | odcięta od grupy, walkman, listy gotowe |
| 24 marca | na cmentarzu, głos, potem piosenka, która ją wyciąga |
| Ostatni wieczór | przynęta na strychu, ciało złamane, serce uruchomione |
| Noc potem | niewidoma, w gipsie, już w śpiączce |
| Jesień 1987 | wciąż nieobecna, aż do wyjścia znalezionego we dwoje |
Tabela nie pozwala streścić sezonu jednym obrazem. Jest udana ucieczka, potem oferta, potem ciało, które utrzymuje się przy życiu. Przebudzenie nie należy do marca 1986.
Koszulka z mixtape'em, na miesiące, gdy słuchawki nie schodzą z uszu.
W sklepieT-shirt damski Max's Mixtape39,90 €Zobacz produkt
Listy z marca
Na początku miesiąca Max mieszka z matką na polu przyczep Forest Hills. Odeszła od grupy. Walkman zostaje na uszach. Chłopak zmarły latem 1985 nie jest przeżyty, ani myśl, że nie dało się nic zrobić. Tę pustkę przychodzi szukać klątwa.
Znaki przychodzą w kolejności, której uczy się czytać. Bóle głowy. Krwotoki z nosa. Koszmary. Potem zegar. Gdy rozumie, że jest następna, termin mieści się w jednym dniu: około dwudziestu czterech godzin. Rozdział, który niesie ten dzień, jest datowany na 24 marca 1986.
Pisze list do każdego z przyjaciół, na wypadek gdyby nie mogła go powiedzieć. To nie wiadomości zostawione przypadkowi. To przygotowane pożegnania. Ten do Lucasa on odmówi otworzyć, dopóki ona żyje. Papier czeka. Ona też, ale nie w ten sam sposób.
Tytuł rozdziału, «Drogi Billy», bierze dwa pierwsze słowa listu, który przeczyta przed grobem. Tytuł oryginalny bierze to samo imię, po angielsku. List nie jest metaforą. Jest czytany na głos komuś, kto nie może odpowiedzieć.
Miasto tej zimy 1986 ma już zmarłego w liceum i plotkę, która szuka winnego. Max nie goni plotki. Porządkuje to, co by zostawiła. To inny rodzaj pośpiechu.
Cmentarz i słuchawki
Idzie do grobu. Wizja bierze ją tam. Głos, który do niej mówi, nie jest powrotem: zmarły z lata 1985 zostaje zmarły, a to, co słyszy, służy temu, żeby ją zatrzymać. Przyjaciele w międzyczasie nauczyli się, że znany utwór może otworzyć wyjście. Zakładają jej słuchawki.
Utwór to Running Up That Hill, Kate Bush. Był już w walkmanie. W tej minucie staje się drogą do wyjścia. Wychodzi. Pierwszy raz. Cmentarz jej nie zatrzymuje.
To uratowanie nie zamyka klątwy. Dowodzi reguły. Muzyka, którą osoba kocha, może ją sprowadzić, jeśli ktoś jest, żeby włożyć ją jej do uszu w dobrej chwili. Bez słuchawek list byłby ostatnią sceną.
Lucas jest w tym geście. Nie jako statysta grupy: jako ten, kto zostaje dość blisko, żeby założyć słuchawki, i jako ten, kto potem zatrzyma list zamknięty. Cmentarz daje mu obie role. Już ich nie puszcza.
Innych wątków tego samego rozdziału tu się nie rozwija. Dzień 24 marca ma inne miasta, inne domy, inne zdrady. Wątek Max mieści się w trzech przedmiotach: list, grób, słuchawki.
Wyjście, nie wyleczenieOpuszcza wizję. Nie opuszcza listy. Wieczór na cmentarzu dowodzi, że można wrócić. Nie dowodzi, że cel się zmienił.
Przynęta na strychu
W ostatnim odcinku zmienia zajęcie. Nie jest już tylko ofiarą, która ucieka. Zgłasza się jako przynęta, w domu Creelów, żeby ściągnąć potwora, gdy inni go biją. Strych jest miejscem tej oferty.
Oferta zostaje przyjęta przeciwko niej. Ciało jest złamane. Wzrok zabrany. Serce staje na około minutę. Ta minuta otwiera czwarte pęknięcie. To nie obraz. To cena planu, zapłacona przez nią.
Jedenastka, gdzie indziej, w więzi, którą otworzyła ku temu duchowi, uruchamia serce na nowo. Max tym razem nie sprowadza piosenka. Słuchawki posłużyły na cmentarzu. Tu ręka w innym planie uruchamia mięsień.
Przeżywa tę minutę. Przeżyć w tej scenie znaczy: serce znowu bije, a osoba przez to nie wraca. Oczy już nie widzą. Cztery kończyny są złamane. Śpiączka przejmuje pałeczkę, zanim jest czas świętować puls.
Czwarty portal jest otwarty. Miasto wokół pęka. Max nie widzi szczeliny. Lucas zostaje przy ciele. Sezon 4 zatrzymuje się na tym podziale: żywa nieobecna, chłopak, który nie puszcza krzesła.
Figurka Lucasa, tego, który zakłada słuchawki i nie czyta listu.
W sklepieFigurka z wielką głową do zbudowania Lucas Sinclair19,90 €Zobacz produkt
Minuta, potem śpiączka
Śpiączka nie jest epilogiem dodanym, żeby straszyć. To stan, w którym ostatni odcinek ją zostawia, w szpitalu, gdy miasto pęka. Niewidoma. W gipsie. Obecna na łóżku, nieobecna w rozmowie.
Lucas czyta. Mówi. Znowu puszcza piosenkę. Nie czyta listu. Polecenie, które dał sobie w chwili pożegnań, wciąż obowiązuje: dopóki ona żyje, ten papier nie jest jego. Śpiączka nie liczy się jako śmierć. Traktuje ją jak czekanie.
Inni mogą wierzyć w stratę już dokonaną. On nie. Ta różnica jest charakterem postaci w tych miesiącach i przygotowuje następny sezon lepiej niż teoria. Ktoś zostaje. Ktoś uruchamia utwór. Ktoś odmawia napisanego pożegnania.
Nie wymyśla jej się daty przebudzenia w kwietniu 1986 ani operacji, która oddałaby wzrok przed czasem. Opowieść pozwala czasowi minąć. Osiemnaście miesięcy. Ciało jest leczone. Osoba nie odpowiada.
Powiedzieć, że umarła na końcu sezonu 4, jest więc fałszem, i powiedzieć, że ma się dobrze, też jest fałszem. Oba zdania mijają minutę. Serce stanęło. Serce ruszyło. Między nimi pęknięcie. Po nich łóżko.
Przebudzenie, osiemnaście miesięcy później
Jesień 1987 przychodzi z sezonem 5. Minęło osiemnaście miesięcy. Max wciąż jest w śpiączce. Lucas spędza dni przy łóżku. Z zewnątrz nic się nie ruszyło od nocy na strychu.
W środku świadomość nie jest zgaszona. Jest zatrzymana w przestrzeni zrobionej ze wspomnień potwora. Tam spotyka Holly Wheeler. We dwoje znajdują wyjście. Max otwiera oczy.
Holly została uprowadzona przez Henry'ego Creela. Wyjście znajdują razem. Przebudzenie ma więc świadka i przewodniczkę, której nie było w sali szpitalnej.
Przebudzenie nie odsyła jej na ławkę. Sama wraca do tego ducha, żeby pomóc innym wyjść. Wybór przypomina ofertę ze strychu, z jedną różnicą: tym razem już wie, ile kosztuje minuta, i wraca mimo to.
Epilog przypada na maj 1989. Kończy szkołę. Lucas wciąż jest z nią. Wzrok, miesiące szpitala, list nigdy nieprzeczytany w złej chwili: opowieść nie robi z tego anegdoty. Pozwala jej skończyć żywą, w mieście, które potrzebowało dwóch lat, żeby ją oddać.
Trzy czasy i sezon 4 jest na swoim miejscu. Marzec 1986: listy, cmentarz, ucieczka. Ostatni wieczór: przynęta, minuta, śpiączka. Jesień 1987: wyjście, znalezione z Holly. Miesiąc marzec nie zawiera przebudzenia. Zawiera powód, żeby na nie czekać.
Brelok z walkmanem, przedmiot, który otwiera wyjście na cmentarzu.
W sklepieBrelok walkman Max12,90 €Zobacz produkt
Do zapamiętaniaEn mars 1986, Max a quitté le groupe, écrit ses adieux, et vit avec sa mère à Forest Hills. Le 24 mars, la chanson la sort du cimetière. La malédiction ne s'arrête pas là. Dans le grenier, elle sert d'appât. Le cœur s'arrête environ une minute, puis repart. Le coma commence. Elle se réveille en saison 5, après dix-huit mois, et l'épilogue de mai 1989 la laisse diplômée.
Najczęstsze pytania
Gdzie jest Max na początku sezonu 4?
Z matką, na polu przyczep Forest Hills. Odeszła od grupy. Słucha walkmana i przygotowuje listy.
Co dzieje się 24 marca 1986?
Rozumie, że zostaje jej około dwudziestu czterech godzin, czyta «Drogi Billy» przed grobem, i wizja ją bierze. Przyjaciele zakładają jej słuchawki. Running Up That Hill wyciąga ją. To jeszcze nie koniec klątwy.
Dlaczego służy jako przynęta?
W ostatnim odcinku, w domu Creelów, zgłasza się, żeby ściągnąć potwora. Ciało jest złamane, wzrok zabrany, serce staje na około minutę. Ta minuta otwiera czwarte pęknięcie.
Czy Max umiera?
Serce staje, potem Jedenastka każe mu ruszyć. Zostaje przy życiu, niewidoma, z czterema złamanymi kończynami, i wpada w śpiączkę. Sezon 4 jej nie budzi.
Jak długo trwa śpiączka?
Osiemnaście miesięcy. Jesienią 1987, na początku sezonu 5, wciąż nie otworzyła oczu. Lucas zostaje przy łóżku i znowu puszcza piosenkę.
Kiedy się budzi?
W sezonie 5. Jej świadomość była zatrzymana we wspomnieniach potwora. Z Holly Wheeler znajduje wyjście. Epilog, w maju 1989, pokazuje ją po ukończeniu szkoły, wciąż z Lucasem.
