Nancy w Stranger Things sezon 3: stażystka w Hawkins Post, od szczurów do zwolnienia

Koniec czerwca 1985: dwoje stażystów

Lato 1985 zaczyna się od stażu. Nancy i Jonathan są stażystami w Hawkins Post, w redakcji Toma Hollowaya. Mówi to w samochodzie: lubią ją jak maszynę do noszenia kawy. Nosi też posiłki. Utwór, który towarzyszy tej rundzie, to Workin' for a Livin', Huey Lewis and the News.

Bruce jest prowodyrem drwin. Kawę Toma pije się z dwiema śmietankami i dwoma cukrami, a kończy się na „Thanks, sweetheart”. Szybko pada przezwisko: Nancy Drew. Jonathan natomiast jest dobrze widziany, cokolwiek robi, według Nancy. Inne kobiety pracują w Post. Nancy pyta, czy któraś z nich może pójść po lunch zamiast niej. Dziennikarze, którzy decydują, to mężczyźni. Michael Park gra Toma, Jake Busey gra Bruce’a.

Nancy Drew jest bohaterką powieści kryminalnych wydawanych od 1930. Stąd przezwisko nadane w Post. Nancy i Jonathan pozostają stażystami. Podawanie się za reporterów będzie później jednym z powodów zwolnienia.

Odrzucony temat: śródmieście

Nancy proponuje artykuł o sklepach zamkniętych od otwarcia Starcourt. Podaje liczbę: co najmniej pięć, przy Main Street. Centrum handlowe opróżniło śródmieście.

Bruce w odpowiedzi narzeka na brak musztardy na swoim hamburgerze. Zaraz potem pada przezwisko Nancy Drew. Dziennikarz ostrzega pewnego Phila: mogłaby celować w jego stanowisko. Staż ma więc swoje tło – kawę – i swój sufit: temat, którego jej odmawiają.

Wieczorem, po zamknięciu, Nancy sprząta redakcję Hawkins Post. Dzwoni telefon. Odbiera i mówi nazwę gazety. To pani Driscoll. Telefon przychodzi tam, do gazety, nie do domu Nancy. Tak zaczyna się sprawa szczurów.

Szczury pani Driscoll

Następnego dnia Nancy kłamie Tomowi, żeby wyjść. Powołuje się na kobiece dolegliwości i wizytę u lekarza. Jonathan chciałby zapytać Toma. Ona odpowiada, że Tom powiedziałby nie: prosi się o wybaczenie, nie o pozwolenie. On boi się, że ich zwolnią. Pani Driscoll ich przyjmuje: z Nancy rozmawiała poprzedniego wieczoru przez telefon. Uważa ich za zbyt młodych na reporterów. Jej mąż, Jack, umarł około dziesięciu lat temu. Nawóz pochodzi z Blackburn's Supplies. Pokazuje im szczura w klatce. Później, podczas telefonów Nancy, częstuje lemoniadą.

Nancy dzwoni z domu pani Driscoll. Jonathan fotografuje szczura. Nancy przedstawia się jako dzwoniąca z Hawkins Post i pyta, czy zgłaszano wściekłe szczury. Po ich wyjściu szczur rozrywa się na krwawą miazgę. Ich już nie ma w pokoju.

Po powrocie do redakcji Nancy wymienia Blackburn's Supply, Hawkins Farming i Crawleyów. Brakuje nawozu, pestycydów, środków czystości i oleju napędowego. Pokazuje zdjęcia Jonathana. Krąży kpiący tytuł, choć nie wiadomo, kto go rzuca: gryzonie z Hawkins wolałyby truciznę, a wariatka opowiedziałaby wszystko. Redakcja ucina: to ona decyduje, co jest tematem.

Bruce i inni dziennikarze robią żart. Gumowy szczur jest ukryty w szafie. Nancy chce oddać prawdziwego szczura do badań, z pobraniem krwi, w służbie kontroli zwierząt. Jonathan ją zatrzymuje: Tom nie prosił o dowody, prosił o porzucenie tematu. Nancy opisuje panią Driscoll jako 80-letnią kobietę. Pada deszcz. W nocy, w swojej piwnicy, pani Driscoll je nawóz.

1. Koniec czerwca 1985 Wieczorny telefon

   Pani Driscoll dzwoni do Hawkins Post, gdy Nancy sprząta, po zamknięciu.

2. Następnego dnia Szczur w klatce

   Wizyta, szczur w klatce, zdjęcie Jonathana. Telefony wykonywane są z domu, gdzie pani Driscoll częstuje lemoniadą. Szczur rozrywa się po ich wyjściu.

3. Odcinek 3 Redakcja

   Kpiący tytuł, gumowy szczur, potem piwnica, w której pani Driscoll je nawóz.

4. Odcinek 4 Zwolnienie

   Sześć faktów Toma, scena z Karen, noc w szpitalu.

5. Odcinek 5 Szpital

   Tom i Bruce. Nancy i gaśnica. Jonathan i Tom.

6. 4 lipca 1985 Datowany dzień

   4 lipca to datowany dzień sezonu. Bitwa o Starcourt odbywa się tego wieczoru.

Sześć faktów i zwolnienie

Tom przypomina, że ma za sobą dwadzieścia pięć lat w gazecie, potem mówi o zaufaniu i o faktach. Pierwszy fakt to nieposłuszeństwo wobec bezpośredniego rozkazu. Drugi: podawali się za reporterów. Są stażystami. Trzeci to naruszenie miru domowego. Czwarty: pani Driscoll omal nie umarła w drodze do szpitala. Piąty to słowo, którego używa: schizofreniczka paranoidalna. Rodzina grozi procesem. Szósty zamyka listę: oboje są zwolnieni.

W samochodzie Nancy sądzi, że Tom był odurzony. Mocno się pocił i miał wilgotne dłonie. Jonathan przypomina, ile kosztuje życie u Byersów: kredyt na dom, studia, nieobecny ojciec. Dla niego ten staż nie był kaprysem. Dodaje, że byli tylko stażystami. Dochodzą do wniosku, że już się nie rozumieją.

W domu Karen mówi jej, że jest wojowniczką. Nancy odpowiada, że ma to po matce. Karen każe jej dokończyć pracę, potem iść sprzedać artykuł do Indianapolis Star. W nocy, w szpitalu, Nancy przedstawia się jako Nancy Driscoll, wnuczka. Atak pani Driscoll następuje około godziny 21, o tej samej godzinie co test sauny, na basenie miejskim.

Burmistrz Kline grozi szefowi policji: jeden telefon do Toma w Post i dla niego koniec. To zdanie pokazuje, ile znaczy gazeta. Tom Holloway jest redaktorem naczelnym i ojcem ratowniczki z basenu. Opętanie Bruce’a nie jest pokazane na ekranie. Tom i jego żona, Janet, są opętani w hucie na początku odcinka 4.

Szpital: Tom, Bruce, gaśnica

Rozmowa telefoniczna odbywa się o 6 rano. Nancy widziała poprzedniego wieczoru opatrunek na czole Toma. W szpitalu wpuszczają tylko dwóch gości naraz. W windzie Jonathan przyznaje, że mylił się, wątpiąc w nią. Godzą się. W pokoju pani Driscoll już nie ma. Pojawia się Tom: wróciła do domu, mówi, i właśnie liczyli, że ich znów zobaczą.

Bruce znów nazywa ją Nancy Drew i pyta, gdzie jest. On mówi Marco. Ona odpowiada Polo. Uderza go gaśnicą. Cios dosięga też Toma, przez więź między opętanymi, a Jonathan dźga go w szyję. Nancy dobija Bruce’a. Oba ciała się topią. Tworzą teraz jedno stworzenie, opanowane przez Łupieżcę Umysłów. Przypomina trochę kraba.

Na początku odcinka 6 stworzenie przechodzi pod drzwiami. Jedenastka wyrzuca je przez okno. Ucieka do studzienki kanalizacyjnej. Potwór sezonu 3 działa dalej gdzie indziej, aż po olbrzyma z 4 lipca. Po zwolnieniu Nancy znów dzwoni do miejsc, z których zniknęły produkty. Znów przedstawia się jako dzwoniąca z Hawkins Post. Peggy Miley gra Doris Driscoll.

Co zostawia lato

W marcu 1986 Nancy pisze dla Weekly Streak, gazety liceum, z Fredem i Candace. Dewiza brzmi Keeping Hawkins High Informed. Ich reportaż krzyżuje się z Forest Hills: Nancy pyta Wayne’a, a Fred oddala się w las, tuż przy parku.

W 1987 radio WSQK, prowadzone przez Robin, przy udziale Steve’a jako dźwiękowca, służy grupie za kwaterę główną, z Nancy włącznie. To dzieje się w sezonie 5. Staż z 1985 już pokazał, co robi z tematem, którego jej odmawiają: i tak go prowadzi.

Najczęstsze pytania

Czytaj też