Kultowe obrazy Stranger Things: ujęcia, które wszyscy rozpoznają
Uniwersum · Obrazy · Sezon po sezonie
Szeroki kadr, pod światło, jeden dominujący kolor: najczęściej powielane ujęcia trzymają się tego samego przepisu, czytelnego nawet w miniaturze. W tym artykule: dziecko na rowerze na leśnej drodze, ściana z lampkami i namalowany alfabet, dynie i bal, neon i basen, klif i zegar, miasteczko pod kwarantanną z ostatniego sezonu, przypadek plakatów i to, jak można ich użyć u siebie w domu. Na koniec będziesz umieć rozpoznać każde ujęcie i sezon, z którego pochodzi.
Niektóre seriale pamięta się przez kwestie dialogowe; ten pamięta się przez ujęcia. Ściana z namalowanych liter pod lampkami, cztery rowery na drodze obrzeżonej lasem, nabijany gwoździami kij oparty o ramię: oto obrazy, które serial narzucił przez dziewięć lat, to, co pokazują, i to, dlaczego tak dobrze działają na plakacie.
Najważniejsze
- Obraz otwierający: dziecko na rowerze na leśnej drodze, nocą
- Najczęściej odtwarzany: ściana z lampkami i namalowany alfabet
- Najczęściej kopiowany: sylwetka od tyłu na tle czerwonego nieba
- Najnowsze: ujęcia miasta objętego kwarantanną
- Cecha wspólna: szeroki kadr, światło pod słońce, jeden dominujący kolor
- Dlaczego to działa: obrazy czytelne w sekundę, nawet w miniaturze
Spis treści
Dlaczego te obrazy zapadają w pamięć
Jest w tym metoda i widać ją już od pierwszego odcinka. Najbardziej zapadające w pamięć ujęcia serialu podlegają niemal wszystkie tym samym regułom: szeroki kadr, źródło światła w kadrze — reflektor, lampa, girlanda lampek —, jeden dominujący kolor i rozpoznawalna sylwetka pośrodku. To gramatyka plakatów kinowych z lat 80., tych, które rozpoznawało się z daleka w witrynie wypożyczalni kaset.
Ta konstrukcja tłumaczy, dlaczego te obrazy działają równie dobrze jako plakat, tapeta czy miniatura: pozostają czytelne w każdym rozmiarze. Dziecko na rowerze przed reflektorem, dziewczynka w różowej sukience na białym tle, wielonogi cień na czerwonym niebie: trzy sekundy wystarczą, żeby wiedzieć, o co chodzi.
widać scenografię tak samo jak postać
reflektory, lampy, lampki: źródło światła jest widoczne
czerwień drugiego świata, błękit nocy, neon centrum handlowego
rozpoznawalny nawet jako sama sylwetka
Plakat sezonu, w dużym formacie.
W sklepieT-shirt damski Turn Back the Demogorgon39,90 €Zobacz produkt
Sezon 1: las, lampki i różowa sukienka
Pierwszy sezon wprowadza trzy obrazy, które serial nieustannie cytuje. Pierwszy to obraz otwierający: chłopiec na rowerze na leśnej drodze, nocą, z latarką w ręku. Drugi to ściana w salonie Byersów, pokryta namalowanymi literami i świetlnymi lampkami, przy której matka rozmawia z zaginionym synem. Trzeci to dziewczynka z ogoloną głową, w różowej sukience i podkolanówkach, w scenerii supermarketu.
Te trzy ujęcia streszczają serial: dziecko samo w ciemności, matka, która nie chce się poddać, dziewczynka, która nie powinna istnieć. Ściana z lampkami stała się najlepiej sprzedającym się gadżetem z całego uniwersum, a różowa sukienka najbardziej rozpoznawalnym przebraniem.
-
Rower na drodze Mirkwood
obraz otwierający i ostatnie ujęcie przed zaginięciem
-
Ściana z alfabetem
namalowane litery, lampki i matka, która wypytuje pustkę
-
Różowa sukienka w supermarkecie
dziecko, które odkrywa kolor tuż przed wysadzeniem bramy
-
Pułapka salonu
sól, siekiera i lampki: sceneria staje się bronią
Sezon 2: dynie, bal i miniaturowy stwór
Drugi sezon gra jesienią. Pola zgniłych dyni widziane z góry, impreza na Halloween, na którą czterech chłopców przebiera się razem, i ogromna sylwetka cienia na czerwonym niebie, nad maleńkim chłopcem. Ten ostatni obraz jest zapewne najczęściej wykorzystywany na plakatach serialu: mówi wszystko o układzie sił bez jednej linijki dialogu.
Sezon dodaje obraz czulszy, który go zamyka: szkolny bal, znów lampki i czworo nastolatków tańczących niezdarnie. To jeden z nielicznych momentów, w których serial pozwala sobie na czystą łagodność, i to wystarcza, by uczynić z tego ujęcia kultową scenę.
Ujęcie, które trafiło na plakatSylwetka dziecka od tyłu, maleńka, naprzeciw olbrzymiego wielonogiego cienia na czerwonym niebie. Obraz doczekał się wersji na plakacie, na koszulce i w tatuażu.
Sezon 3: neony, lody i basen
Trzeci sezon zmienia paletę: precz z jesiennymi brązami i błękitami, wchodzą różowe i niebieskie neony centrum handlowego, marynarskie mundurki z lodziarni i nasycone barwy lata 1985 roku. To najbardziej kolorowy sezon i ten, którego obrazy najbardziej przypominają ówczesne reklamy.
Wychodzą z tego trzy ujęcia. Duet za ladą lodziarni, w mundurkach, razem z marynarską czapką. Ratownik na swoim wysokim krześle, nad basenem miejskim sfilmowanym jak pocztówka. I galeria handlowa w płomieniach, z szyldami gasnącymi jeden po drugim — koniec scenografii, której serial już nigdy nie wykorzysta.
Sezon 4: klif, dach przyczepy i zegar
Czwarty sezon wyprodukował obrazy najczęściej udostępniane z całego serialu, a powód jest prosty: powstał w epoce mediów społecznościowych, z ujęciami pomyślanymi tak, by dało się je wycinać. Sekwencja, w której nastolatka biegnie ku światłu, niesiona piosenką z 1985 roku, stała się osobnym elementem kultury, odgrywanym na nowo, parodiowanym i cytowanym wszędzie.
Obok nich utrwaliły się dwa inne obrazy. Nastolatek z długimi włosami, z gitarą elektryczną na dachu przyczepy, grający metalowy kawałek z 1986 roku, żeby zwabić latające stwory. I stojący zegar, który pojawia się w zakurzonym salonie, z biciem zapowiadającym najgorsze. Czwarty sezon to ten, w którym każdy odcinek zawiera przynajmniej jedno ujęcie stworzone po to, by zostać w pamięci.
| Sezon | Obraz, który go streszcza |
|---|---|
| 1 | ściana z lampkami i namalowany alfabet |
| 2 | olbrzymi cień na czerwonym niebie |
| 3 | marynarskie mundurki za ladą lodziarni |
| 4 | bieg ku światłu i solo na dachu przyczepy |
| 5 | miasto objęte kwarantanną, ogrodzone i pilnowane |
Figurka, która dopełnia półkę pod obrazem.
W sklepieMinifigurka do zbudowania Jedenastka14,90 €Zobacz produkt
Ostatni sezon: miasto przecięte na pół
Finałowy sezon buduje swoje obrazy wokół jednej scenerii: małego amerykańskiego miasta pod wojskową kwarantanną, z ogrodzeniami, punktami kontrolnymi i pustymi ulicami. Serial odnajduje w niej swoje odruchy — szeroki kadr, światło w kadrze — ale zmienia rejestr: to już nie spokojne przedmieścia, to terytorium okupowane.
Wracają dwa motywy: szczeliny, które znaczą ziemię i niebo, oraz grupy filmowane od tyłu, naprzeciw czerwonego horyzontu. To drugie kadrowanie, obecne od pierwszego sezonu, zamyka serial tam, gdzie się zaczął: sylwetki dzieci przed czymś zbyt wielkim dla nich.
Plakaty, osobny przypadek
Plakaty serialu nie są zdjęciami: to malowane ilustracje, w stylu, który wprost cytuje plakaty kinowe z lat 80., gdzie ilustrator komponował wszystkie postacie i wszystkie scenerie w jednym obrazie. Ten wybór wiele zrobił dla tożsamości wizualnej: malowany plakat rozpoznaje się rzutem oka, nawet bez tytułu.
To także sprawia, że są to przedmioty najbardziej poszukiwane przez fanów: plakat sezonu zbiera w jednym obrazie wszystko, co ma się wydarzyć, ze szczegółami, które rozumie się dopiero po obejrzeniu odcinków. Puzzle i plakaty sprzedawane dzisiaj niemal zawsze wykorzystują te ilustracje, a nie zdjęcia.
Jak ich używać u siebie w domu
Na ścianę działają trzy podejścia. Pierwsze polega na wybraniu jednego dużego obrazu, najlepiej ilustracji sezonu, i zostawieniu mu przestrzeni. Drugie zestawia pięć małych obrazów, po jednym na sezon, w rzędzie: to rozwiązanie najczytelniej opowiada serial jednym spojrzeniem. Trzecie gra jednym motywem — czerwonym niebem, lampkami — w kilku formatach.
Jedna rada dotycząca kadrowania, ważna dla wszystkich: te obrazy są ciemne, z dużymi czarnymi obszarami. Wymagają jasnej ściany i bocznego oświetlenia, inaczej się zamykają. A na tapety lepiej postawić na szerokie kadry niż na zbliżenia twarzy: znoszą dużo lepiej ikony na wierzchu.
- Jeden duży obrazilustracja jednego sezonu, w ramie, na jasnej ścianie
- Pięć małych, w rzędziepo jednym na sezon: serial opowiedziany na jednej ścianie
- Motyw w wielu wersjachczerwone niebo albo lampki, w kilku formatach
- Na ekranlepsze są szerokie kadry, które znoszą ikony
Tkanina ścienna, jeśli ściana jest za duża na plakat.
W sklepiePlakat korytarz19,90 €Zobacz produkt
Najczęstsze pytania
Jaki jest najbardziej znany obraz z serialu?
Ściana z namalowanych liter i świetlnych lampek w salonie Byersów, używana do rozmowy z zaginionym synem. To także najlepiej sprzedający się gadżet z tego uniwersum.
Skąd pochodzi ujęcie z czerwonym niebem?
Z drugiego sezonu: maleńki chłopiec od tyłu, naprzeciw ogromnego wielonogiego cienia na czerwonym niebie. To kadrowanie stało się znakiem rozpoznawczym serialu.
Dlaczego te obrazy tak dobrze działają na plakacie?
Bo są zbudowane jak plakaty kinowe z lat 80.: szeroki kadr, widoczne źródło światła, dominujący kolor i rozpoznawalna sylwetka, więc pozostają czytelne nawet w miniaturze.
Czy plakaty są zdjęciami?
Nie, to malowane ilustracje, w stylu plakatów kinowych z lat 80., które zbierają wszystkie postacie i wszystkie scenerie jednego sezonu w jednym obrazie.
Jaki obraz jest najczęściej udostępniany w sieci?
Sekwencja z czwartego sezonu, w której nastolatka biegnie ku światłu, niesiona piosenką z 1985 roku: odgrywano ją na nowo, parodiowano i cytowano wszędzie.
Jaki obraz streszcza ostatni sezon?
Małe amerykańskie miasto pod wojskową kwarantanną, z ogrodzeniami i pustymi ulicami, oraz grupy filmowane od tyłu naprzeciw czerwonego horyzontu.
Jak powiesić te obrazy u siebie w domu?
Na jasnej ścianie, z bocznym oświetleniem: te grafiki mają duże ciemne obszary, które zamykają się przy świetle padającym wprost albo na ciemnej ścianie.
Jakie obrazy wybrać na tapetę?
Szerokie kadry zamiast zbliżeń twarzy: znoszą dużo lepiej ikony i widżety nałożone na wierzchu.
