Should I Stay or Should I Go w Stranger Things: piosenka Jonathana i Willa, scena po scenie

Wspomnienie w samochodzie

Szef policji nie pozwala Jonathanowi jechać do ojca Willa Byersa. Jonathan najpierw rozkleja plakaty w liceum. Mimo to jedzie do Indianapolis. W samochodzie rozbrzmiewa Should I Stay or Should I Go i utwór otwiera wspomnienie.

Piosenka już gra. Jonathan pyta Willa, czy podoba mu się to, co słyszy, i mówi, że może zatrzymać składankę: Joy Division, Bowie, Television, The Smiths. Słychać wtedy, jak Joyce Byers podnosi głos przez telefon. Ojciec nie przyjedzie. Miał zabrać Willa na baseball.

Jonathan ścisza. Will rozumie, że ten wypad się nie odbędzie. Rozmowa dotyczy baseballu, potem gustu. Jonathan mówi mu, że nie należy lubić rzeczy dlatego, że ktoś inny tak każe, a już najmniej ich ojciec. Jonathan pyta potem Willa, czy naprawdę lubi The Clash. Will mówi, że tak, i Jonathan podgłaśnia.

W Indianapolis, u Lonniego Byersa, Willa nie ma.

Sprzęt, walkie-talkie i radio

Wieczorem, w odcinku 2 sezonu 1, Will dzwoni. Słychać „Mom?”, potem telefon się przepala. Joyce głośno woła Jonathana, ale go nie ma: fotografuje imprezę. Z domowego sprzętu nagle rozbrzmiewa piosenka. Światło i muzyka gasną, tapeta się odkształca, a Joyce biegnie do samochodu. Prąd wraca i Joyce wchodzi z powrotem do domu.

Na początku odcinka 4, „Ciało” (Chapter Four: The Body), Joyce czeka na kanapie, twarzą do ściany, z siekierą w ręku. W piwnicy Wheelerów przez walkie-talkie Mike’a słychać śpiewającego Willa. Jedenastce leci krew z nosa. Następnego dnia Mike opowiada przyjaciołom, że Will śpiewał. Później Joyce sama puszcza utwór w pętli, żeby syn się odezwał.

W gimnazjum w Hawkins Jedenastka używa radia Heathkit klubu audiowizualnego. Tu Will nie śpiewa. Woła matkę, znów „Mom?”. W domu Joyce zrywa tapetę w salonie i widzi Willa za membraną. On ostrzega, że to nadchodzi. Ta membrana to pozostałość przejścia, które stworzenie otworzyło poprzedniego wieczoru, tuż po komunikacie RUN ze świątecznych lampek. Zamyka się, a Joyce uderza w ścianę siekierą.

Fort po drugiej stronie

Ostatnia scena odcinka 7, „Wanna” (Chapter Seven: The Bathtub), nie zamyka sezonu. To przedostatni rozdział. Will ukrywa się w odwróconej wersji Castle Byers. Śpiewa półgłosem, dla siebie. Demogorgon się zbliża, potem rozrywa fort.

W szpitalu, w odcinku 8 sezonu 1, Jonathan przynosi nową składankę. Jej zawartość nie jest znana. Nic na ekranie nie mówi, że jest na niej The Clash. Jonathan mówi Willowi tylko, że nagrał na nią utwory, które powinny mu się bardzo spodobać.

1984: szopa i alfabet Morse’a

W odcinku 8 sezonu 2 Will jest przywiązany do krzesła w szopie Byersów. Pomieszczenie jest zamaskowane i oświetlone. To nie chatka szefa policji: ciepło tej chatki przychodzi w następnym rozdziale. Willa opanował Łupieżca Umysłów. Palcem stuka w krzesło alfabetem Morse’a.

Trzy wspomnienia sprowadzają go z powrotem. Joyce: rysunek z ósmego roku życia, powieszony u Melvald's. Jonathan: Castle Byers, zbudowany w deszczu w dniu, gdy odszedł ich ojciec. Mike: pierwszy dzień przedszkola, huśtawka. Will stuka HERE. Grupa odczytuje wiadomość. Jonathan znów puszcza piosenkę. Przypomina bratu dzień, w którym mu ją puścił, gdy rodzice kłócili się w pokoju obok. Tak brzmi to wspomnienie w jego słowach. W retrospekcji z odcinka 2, rozgrywającej się w pokoju Jonathana, kłótnia toczyła się przez telefon, a ojca nie było w domu.

Potem padają kolejne wspomnienia. Następny komunikat, wystukany tak samo, to CLOSE GATE. Wśród piosenek sezonu 2 inny utwór The Clash gra w odcinku 4, „Will Roztropny” (Chapter Four: Will the Wise), gdy Nancy dołącza do Jonathana: This Is Radio Clash. Ta scena nie rozgrywa się w szopie.

The Clash, od 1982 do wyboru serialu

Utwór powstaje w 1981. Mick Jones jest głównym autorem i śpiewa go. Hiszpańskie chórki śpiewają Joe Strummer i Joe Ely. Matka operatora Garcii przetłumaczyła tekst przez telefon, na hiszpański z Ekwadoru. Tytuł stawia wybór między zostaniem a odejściem.

Album Combat Rock wychodzi 14 maja 1982 w CBS. We wrześniu 1982 CBS wydaje utwór na singlu z podwójną stroną A, razem ze Straight to Hell, a utwór dociera do 17. miejsca w Wielkiej Brytanii. W Stanach Zjednoczonych Epic wydał go już jako singiel: wydanie z lipca 1982 zajmuje 45. miejsce na liście Billboard Hot 100, wydanie z 1983 – 50. Wznowiony 18 lutego 1991 po reklamie Levi's, utwór staje się jedynym nr 1 zespołu w Wielkiej Brytanii. W listopadzie 2004 Rolling Stone, amerykański magazyn, stawia go na 228. miejscu.

Nora Felder w wywiadzie opublikowanym 3 stycznia 2026 mówi, że to bracia Duffer wybrali utwór. Variety 18 sierpnia 2017, piórem Rebekki Rubin, relacjonuje ciąg dalszy. Trzeba było przekonać The Clash, że piosenka nie posłuży za gag w historii o potworach, i przedstawić ją jako więź rodzinną. Felder wracała z kolejnymi prośbami o prawa, w miarę jak utworu używano coraz więcej. Matt Duffer mówi, że nic o tym nie wiedział. Utwór wybrano też na kluczowe momenty opowieści, a Felder w innym miejscu opisuje go jako jeszcze jedną, niewidzialną główną rolę sezonu.

Kompilacja piosenek wydana 27 października 2017 w Legacy Recordings zawiera fragmenty z dwóch pierwszych sezonów. Jest nominowana do 61. edycji nagród Grammy. Na ścieżce otwierającej i zamykającej słychać Willa śpiewającego The Clash. Sam utwór figuruje na niej jako ścieżka 3. Kyle Dixon i Michael Stein są autorami motywu przewodniego. Ich muzyki nie ma na tej płycie, która przeplata piosenki z epoki i kwestie z serialu.

1. 14 maja 1982 Combat Rock

   Album wychodzi w CBS. Utwór jest na ścieżce 3.

2. Wrzesień 1982 Singiel

   Podwójna strona A ze Straight to Hell. Sięga 17. miejsca w Wielkiej Brytanii.

3. 18 lutego 1991 Reedycja

   Reedycja po reklamie Levi's. To jedyny nr 1 zespołu w Wielkiej Brytanii.

4. Listopad 2004 Notowanie

   Rolling Stone, amerykański magazyn, stawia utwór na 228. miejscu.

5. 15 lipca 2016 Sezon 1

   Odcinki 2, 4 i 7 używają utworu.

6. 18 sierpnia 2017 Variety

   Rebecca Rubin relacjonuje starania Nory Felder o prawa.

7. 27 października 2017 Kompilacja

   Wydanie w Legacy Recordings. Sezon 2 wychodzi tego samego dnia, a utwór wraca w odcinku 8, w szopie.

8. 3 stycznia 2026 Wywiad

   Nora Felder mówi, że bracia Duffer wybrali utwór.

Noc 12 listopada

Dalsza część opisuje początek sezonu 5. Odcinek 1, The Crawl, zaczyna się 12 listopada 1983. Will śpiewa w odwróconym Castle Byers. Ta noc jest dalszym ciągiem ostatniej sceny odcinka 7, tej z rozdartym fortem.

Demogorgon rozrywa fort. Will do niego strzela, potem ucieka. Wspina się na drzewo i spada. Stworzenie zabiera go do biblioteki Drugiej Strony.

Vecna czeka tam na niego i zaraża go. O tym, co ta noc zostawia Willowi, mowa w artykule dlaczego Vecna nie zabija Willa.

W wywiadzie ze stycznia 2026 Nora Felder widzi w tym utworze rodzącą się więź między braćmi, tę, którą starszy przekazuje młodszemu. Kaseta do tego służyła: utwór podany z ręki do ręki, potem śpiewany, gdy dom nie jest już ten sam.

Najczęstsze pytania

Czytaj też