Stranger Things sezon 2 odcinek 2: „Cukierek albo psikus, ty wariacie”, streszczenie i analiza

Karta drugiego rozdziału

Matt i Ross Dufferowie piszą i reżyserują ten rozdział. Tytuł brzmi „Rozdział drugi: Cukierek albo psikus, ty wariacie”. Oryginał brzmi „Chapter Two: Trick or Treat, Freak”. Wchodzi online w piątek 27 października 2017, z całym sezonem. Artykuł przyjmuje 56 minut. Fabuła jest datowana na 31 października 1984. To ciąg dalszy odcinka 1 sezonu 2. Pod koniec tamtego rozdziału Dustin słyszy hałas pod gankiem i myśli, że to Mews. Odcinek 1 kończy się potem w chacie, gdzie Jedenastka pojawia się żywa.

W Stanach Zjednoczonych, tylko w telewizji i w ciągu trzech dni, oglądalność to 13,7 miliona widzów, z czego 9,6 miliona ma od 18 do 49 lat. To widzowie, nie gospodarstwa domowe. Liczbę podano 2 listopada 2017. Cała fabuła teraźniejszości dzieje się w 1984.

Shannon Purser, która gra Barbarę, jest wśród „also starring”. Madelyn Cline gra Tinę. Joe Chrest gra Teda, Catherine Curtin gra Claudię, Rob Morgan gra Powella, John Reynolds gra Callahana, Priah Ferguson gra Ericę. Nancy myśli, że widzi Barb. Barb nie ma w pokoju.

31 października 1984, scena po scenie

Otwarcie to nie 31 października. To listopad 1983: jak Jedenastka wróciła. Teraźniejszość rozdziału to ranek 31, w chacie, potem dzień, potem noc. Potwierdzonych godzin jest mało. Hopper obiecuje 17:15. Dustin i Lucas umawiają się z Max o 19, w ślepym zaułku Maple Street. Jonathan wyznacza powrót do Mike’a na 21.

Wieczór otwiera Will, którego Jonathan wiezie do przyjaciół. Impreza Tiny następuje potem, przed obchodem. Beczka i taniec Boba i Joyce poprzedzają ulicę. Jonathan i łazienka następują po wizji Willa.

Noc łączy dwa wątki, które na siebie nie patrzą. Jedenastka, przy zamkniętych drzwiach, słyszy Mike’a z Pustki. Dustin wraca do domu i unosi pokrywę. Znaczniki poniżej idą w tej kolejności.

1. Listopad 1983 Powrót

   Jedenastka budzi się po drugiej stronie, wyłania się z powrotem w szkole, potem ucieka do lasu.

2. Rano Odrzucony duch

   Chce wyjść pod prześcieradłem. Hopper przypomina zasady i obiecuje 17:15.

3. W szkole Czterech łowców

   Chłopcy odkrywają, że tylko oni są przebrani.

4. Za dnia Zgnilizna

   Rolnik skarży się na dynie. Inne farmy są dotknięte.

5. Po szkole Camaro

   Max się spóźnia, a Billy jej to wyrzuca. Łapie kierownicę, według wiki.

6. Wieczór Zaczyna się impreza Tiny

   Billy robi stójkę na beczce do 42. Bob i Joyce tańczą u Byersów.

7. Wieczór Obchód, potem wizja

   Will znajduje się po drugiej stronie. Mike sprowadza go z powrotem. Cień nie ma imienia.

8. Noc Łazienka, potem dwa domy

   Steve wychodzi. Jedenastka słyszy dzień 353. Dustin otwiera śmietnik.

Listopad 1983: jak Jedenastka wróciła

Echo mówi „Goodbye, Mike”. Jedenastka budzi się na Drugiej Stronie i woła Mike’a. Żołnierze patrolują. „Bravo team, check in.” Poszerza przejście i wyłania się z powrotem w gimnazjum w Hawkins. U Wheelerów agenci laboratorium Hawkins przesłuchują rodzinę. Karen pyta „What about the Russians?” Mike twierdzi „I would never tell you”. Agentka odpowiada mu, o Jedenastce: „She's a very dangerous individual”. To nie agenci FBI. Koniec sezonu 1 zatrzymuje się przed tym wyjściem.

Agenci się rozchodzą. „Fan out.” Ona chowa się w lesie. Wiki mówi, że myśliwy się do niej odzywa, „Hey. I'm not gonna hurt you”, i że idzie dalej w jego kurtce. Później w odcinku pamięta, że znalazła drewnianą skrzynię Hoppera w tym lesie. Droga do chaty i zasady są opisane na stronie o Hopperze i Jedenastce.

Obiecany wieczór w chacie

Rano Jedenastka jest pod prześcieradłem. „Ghost.” Nazywa święto, a Hopper kiwa głową. Chce iść na obchód. On przypomina „You know the rules”. Proponuje wczesny powrót, słodycze i film grozy. „How's that for a compromise?” Wyjaśnia słowo: „halfway happy”. Ona mówi „515”. On potwierdza „5:15” i to obiecuje. Chodzi o 17:15.

U Byersów Joyce szuka Willa. Jest w łazience. Na biurku rysunek stworzenia. Mówi o historii, którą pisze. „a sketch for a story I'm writing”. Później Joyce pokazuje Hopperowi, że tło to ich podwórko. „It's an exact match.” On mówi o flashbackach. Pamiętają papierosy w liceum, między 5. a 6. godziną, pod schodami, i pana Coopera, który ich przyłapał.

W laboratorium żołnierz przechodzi przez szczelinę do generatora. „we're back on!” Owens znowu słucha Willa. „I felt frozen.” Eugene oskarża Merrilla o otrucie dyń. Potem kolejne farmy: Jack O'Dell, Pete Freeling, Rick Neary, Christensenowie. Callahan mówi o „Hawkins' very own Chinatown”. Hopper idzie za zgnilizną aż do drzew i każe oznaczać to, co martwe. „Could be poison.”

Hopper się spóźnia. Dziecko w przebraniu „zabija” go plastikowym pistoletem. Kupuje słodycze, potem nadaje „LATE” alfabetem Morse’a. Jedenastka ogląda Frankensteina, film z 1931, i zamyka się. „El, would you please open the door?” Z Pustki słyszy Mike’a. „It's day 353.” Mówi „Mike.” On odpowiada „Eleven?” Ona płacze. Nic nie pokazuje, że on ją widzi.

Impreza Tiny: Nancy nie chce już udawać

W bibliotece Nancy myśli, że widzi Barb w innej uczennicy, potem słyszy ich głosy jako echo. To echo pochodzi z imprezy u Steve’a, w odcinku 2 sezonu 1. „This isn't you.” „go ahead and go home”. Rodzice Barb sprzedają dom. Nancy mówi „I can't keep doing this” i chciałaby powiedzieć prawdę. Steve mówi o więzieniu, potem o imprezie u Tiny: „pretend like we're stupid teenagers”. Motyw w partyturze nazywa się „This Isn't You”.

Nancy i Steve są przebrani za Lanę i Joela, z Ryzykownego interesu. Przy „Shout at the Devil” Mötley Crüe Billy robi stójkę na beczce do 42. „new Keg King”. „Eat it, Harrington.” Bije rekord Steve’a. Nancy pyta, co ma w szklance. Ktoś jej odpowiada „Pure fuel!” Steve powtarza, że udają nastolatków tylko przez jedną noc.

Jonathan wchodzi przy „Girls on Film” Duran Duran. Uczennicy, która chwali jego strój, mówi „I'm going as a guy who hates parties”. Steve chce powstrzymać Nancy przed piciem. Obryzgują ją ponczem. W łazience: „You're bullshit.” „like we didn't kill Barb”. „Like we're in love.” „You don't love me?” „It's bullshit.” Steve wychodzi. Jonathan odwozi ją do domu i kładzie do łóżka. Ona szepcze „Jonathan?”

U Byersów kontrapunktem jest taniec. Bob jest przebrany za Draculę. On i Joyce tańczą przy „Islands in the Stream” Kenny’ego Rogersa i Dolly Parton. „Frankenstein to my Dracula.” Proponuje razem opuścić miasto. Jego rodzice sprzedają dom w Maine. Obok jest RadioShack. Joyce mówi „This is not a normal family”. On odpowiada „It could be”. Dalsze losy Boba nie rozgrywają się tej nocy.

Cień, obchód i pokrywa

Czterech chłopców jest przebranych za łowców duchów. Fotografują ich przy „Ghostbusters” Raya Parkera Jr., a Erica kpi z brata. Will to Egon, Dustin to Stantz, Mike i Lucas to Venkman. Mike chciał, żeby Lucas był Winstonem. „I specifically didn't agree to Winston.” W szkole tylko oni są przebrani. „Why is no one else wearing costumes?” Will przypomina, że rok wcześniej wszyscy byli przebrani. Przewodnik po strojach to strona o Halloween.

Po szkole Billy wyrzuca Max spóźnienie. Samochód jedzie przy „Wango Tango”. Nazywa miasto dziurą, żąda, by powiedziała, że przeprowadzka to jej wina, potem rusza na Mike’a, Dustina i Lucasa na rowerach. „bonus points”. Według wiki Max łapie kierownicę. Jeden z chłopców mówi „Mad Max”. Billy nie jest przedstawiony jako jej brat. Jest jej bratem przyrodnim przez małżeństwo. Dustin i Lucas zaprosili Max na 19 w ślepym zaułku. Nazywa ich „The stalkers” i odpowiada „That's presumptuous of you”. Motyw w partyturze nazywa się „Presumptuous”.

Obchód: pani nazywa ich „little exterminators”. Lucas nie chce już 3 Musketeers. Dustin broni nugatu. „top three for me”. Max, w masce Michaela Myersa, doprowadza ich do wrzasku. „You should have seen the look on your faces.” W Loch Nora, dzielnicy bogatych, mówi, że nie jest bogata: mieszka przy Old Cherry Road. Mike mówi Willowi „She's ruining the best night of the year.” Potem wizja. Will znajduje się po drugiej stronie, woła Mike’a, widzi cień i ucieka. Mike znajduje go za domem. Do innych: „Keep trick-or-treating.” U Mike’a Will mówi o View-Masterze zatrzymanym między dwoma obrazkami i o ogromnym, żywym cieniu. „The Demogorgon?” „No.” Prosi, by nic nie mówić. Mike przyznaje, że czasem zdaje mu się, że widzi Jedenastkę. Pójdą „crazy together”. Will tego wieczoru nie jest opętany. Cień w tym rozdziale nie ma imienia.

Kamera to pożyczka od Boba. „T” przybliża, „W” oddala. W samochodzie Will mówi, że Bob przynajmniej nie traktuje go inaczej. „At least he doesn't treat me different.” Jonathan pozwala mu wysiąść, jeśli zostanie w pobliżu i wróci do Mike’a o 21. „9:30?” „9:00.” Wiki rozpoznaje JVC GR-C1. Po powrocie Dustin myśli, że Mews jest w śmietniku. „Mews, is that…” Unosi pokrywę. „Holy sh…” Napisy końcowe lecą przy „Ghostbusters”. Stworzenie nie ma imienia. Ciąg dalszy jest na stronie o stworzeniu ze śmietnika. Sceny obchodu w Loch Nora kręcono w Stone Mountain, w Georgii. Finn Wolfhard zagra później w filmie „Pogromcy duchów. Dziedzictwo”.

Najczęstsze pytania

Czytaj też