Potwór ze Stranger Things sezon 1: Demogorgon, wyjaśniony

Sylwetka bez twarzy

Serial pokazuje potwora w całości dopiero w szóstym odcinku. Wcześniej jest migoczącym światłem, cieniem za Barb na zdjęciu, ręką wychodzącą ze ściany u Byersów. Dufferowie zastosowali zasadę ze Szczęk: im mniej go widać, tym bardziej przeraża. Gdy się pojawia, to ponaddwumetrowy humanoid o bladej skórze, którego głowa otwiera się na pięć płatków najeżonych zębami.

Pochodzi z Drugiej Strony, gdzie Jedenastka spotkała go w pustce podczas eksperymentu laboratorium. Dotykając go, rozdarła ścianę między światami: to przez tę szczelinę, w podziemiach laboratorium, przechodzi po raz pierwszy, wieczorem 6 listopada 1983.

Jak poluje

Potwór nie ma planu: żywi się. To odróżnia go od stworzeń z kolejnych sezonów, które słuchają pana. W 1983 zagrożenie jest zwierzęce, a serial jest filmem o potworze.

Dlaczego „Demogorgon”

Pierwszy odcinek otwiera się sesją Dungeons & Dragons, w której Mike rzuca Demogorgona, księcia demonów, na drużynę. Gdy chłopcy muszą nazwać to coś, co zabrało Willa, przejmują nazwę: „Demogorgon nas dopadł”. Potwór z gry, z dwiema głowami pawiana, nie przypomina tego z serialu; liczy się tylko zasada, nazwać, by zrozumieć.

Jak Jedenastka go niszczy

W finale laboratorium osacza dzieci w szkole. Krew agentów zabitych przez Jedenastkę przyciąga potwora, który wyskakuje, masakruje ludzi Brennera i staje naprzeciw dzieci. Jedenastka przygważdża go do tablicy, dezintegruje w popiół i znika razem z nim. U Byersów w tym samym czasie Nancy, Jonathan i Steve zranili go ogniem i kijem; to ten sam potwór, który przechodzi z miejsca na miejsce.

Sezon 2 ujawni, że był tylko pierwszym z gatunku i że młody okaz, Dart, wyrośnie w piwnicy Dustina.

Jak został zrobiony

Demogorgon z 1983 to mieszanka: kostium noszony przez wysokiego aktora, Marka Stegera, animatroniczna głowa do zbliżeń i cyfrowe retusze płatków. Dufferowie chcieli stworzenia „fizycznego”, które da się filmować na planie, w przeciwieństwie do potworów w całości z grafiki komputerowej. To daje mu, dziesięć lat później, wciąż wiarygodny wygląd.

Jak zaprojektowano potwora

Dufferowie chcieli potwora, „który może pożerać ludzi”, ale zakotwiczonego w nauce, a nie w nadprzyrodzonym. Stworzenie narysowało studio Aaron Sims Creative, z jedną wytyczną: bez twarzy. Głowa otwierająca się w płatki, jak mięsożerny kwiat, bierze się z tej myśli o drapieżniku bez spojrzenia, z którego nie da się odczytać ani intencji, ani emocji.

Na planie Demogorgon to kostium noszony przez Marka Stegera, odtwórcę stworzeń, uzupełniony w postprodukcji grafiką komputerową dla głowy i niemożliwych ruchów. Ta mieszanka wyjaśnia fizyczną obecność potwora w scenach kontaktu, u Steve'a czy w sali lekcyjnej, i jego nadprzyrodzoną płynność, gdy przechodzi przez ściany.

Nazwa pochodzi z Dungeons & Dragons: w grze Demogorgon to dwugłowy książę demonów. Nadaje ją Mike, wieczorem podczas sesji, przed zniknięciem Willa; dzieci nazywają prawdziwego potwora od figurki, którą właśnie pokonały.

Wszystkie jego pojawienia się, odcinek po odcinku

1. Odcinek 1

   Naukowiec z laboratorium, porwany w windzie. Potem Will, w swojej szopie, pochwycony, gdy gaśnie żarówka.

2. Odcinek 2

   Basen Steve'a: Barb, sama na trampolinie, krwawi ze skaleczonego palca. Potwór ją porywa.

3. Odcinek 3

   Joyce widzi, jak wychodzi ze ściany salonu. Jedenastka pokazuje go Mike'owi w wizji, przez planszę D&D, jak odwróconą figurkę.

4. Odcinek 5

   Nancy idzie za nim do lasu przez wydrążone drzewo i odkrywa Drugą Stronę i truchło jelenia.

5. Odcinek 6

   Atakuje Nancy i Jonathana w domu Byersów, najeżonym gwoździami i oblanym benzyną, i odchodzi poparzony.

6. Odcinek 8

   Laboratorium, gdzie zabija agentów; potem sala lekcyjna w szkole, gdzie Jedenastka go dezintegruje.

Co odróżnia go od kolejnych potworów

Demogorgon z 1983 to samotny drapieżnik. Poluje sam, zwabiony krwią, przechodzi między światami przez przejścia, które sam otwiera w ścianach i drzewach, i zabiera ofiary na Drugą Stronę, zamiast pożerać je na miejscu. Nikomu nie jest posłuszny: serial nie pokazuje żadnej inteligencji stojącej za nim i to właśnie sprawia, że pierwszy sezon jest tak bliski klasycznemu filmowi o potworze.

Kolejne sezony zmieniają układ. W 1984 Demopsy polują w watasze i odpowiadają wyższej woli, gigantycznemu cieniowi; w 1986 dowiadujemy się, że Demogorgony to stworzenia Drugiej Strony manipulowane przez Henry'ego Creela. Z perspektywy czasu stworzenie z 1983 było już narzędziem, ale sezon 1 tego nie mówi, i tak jest lepiej: potwór bez twarzy jest straszniejszy, gdy nie ma pana.

Co mówi sesja D&D z pierwszego odcinka

Scena otwierająca u Wheelerów streszcza sezon, o czym nikt nie wie. Demogorgon pojawia się na planszy, Will musi wybrać między rzuceniem kuli ognia a obroną, rzuca kością, kość spada i nikt nie widzi wyniku. Gra kończy się tutaj; prawdziwa sesja zaczyna się w drodze powrotnej.

Dufferowie mówili, że ten dziesięciominutowy prolog posłużył im za test: jeśli widz zgodzi się spędzić dziesięć minut w piwnicy z czwórką grających dzieci, zgodzi się na resztę. Niewidoczny rzut kostką to pierwszy obraz całego serialu, a ostatni rozdział odpowiada na niego, osiem i pół sezonu później, nową sesją w tej samej piwnicy.

Najczęstsze pytania

Czytaj też