Baza wojskowa Hawkins w Stranger Things: zamknięte miasto z 1987

Zamknięte miasto, jesień 1987

Jesienią 1987 Hawkins wchodzi w wojskową kwarantannę. Ludność wierzy w zjawisko naturalne. Wojsko trzyma blokady. Mała grupa wie natomiast, że zamek nie chroni przed tym, co już jest pod spodem. Pierwszy rozdział, „The Crawl”, stawia to miasto na 3 listopada 1987.

To już nie plotka z liceum ani lato centrum handlowego. To zamknięte miasto, z kontrolami i operacją, którą wojsko przygotowuje po Drugiej Stronie. Murray, który wozi przemyt, donosi, że szykuje się wielki manewr. Baza nie jest doklejoną dekoracją. Jest narzędziem zamknięcia.

Mapa Hawkins miała już laboratorium na północy. W 1987 plan zyskuje blokady. Nie wchodzi się już do miasta tak, jak wchodziło się rowerem.

1. 3 listopada 1987 Kwarantanna

   Blokady, nieoficjalna wersja zjawiska naturalnego, tajny trening Jedenastki.

2. Konwój Hopper w bazie

   Przechodzi tunelami, ukrywa się w ostatniej ciężarówce konwoju, który przekracza portal.

3. Atak Konwój pada

   Istota atakuje żołnierzy z ciężarówki. Hopper, ranny, ucieka do lasu.

4. 6 listopada Kay i Akers

   Odnotowują szkody. Priorytetem zostaje Jedenastka. Akers znajduje szczelinę w laboratorium.

5. Ciężarówka Erica i pan Clarke

   Otwierają bazę. Murray przeprowadza grupę.

6. Inne laboratorium Ściany

   Po Drugiej Stronie sale topnieją, żołnierze zostają wzięci w materię.

Baza i jej wejścia

Baza jest budynkiem zamknięcia: przygotowuje się tam operacje, parkuje ciężarówki, decyduje, kto ma prawo przekroczyć portal. The Crawl pokazuje, jak Hopper wchodzi tam tunelami pod miastem. Wślizguje się do ostatniej ciężarówki wojskowego konwoju, podczas gdy żołnierze wypalają ścianę portalu.

Dostęp nie jest więc jedną kratą sfilmowaną w szerokim planie. Są blokady dla ludności, tunele dla tego, kto zna miasto, i portal dla konwoju. Trzy progi. Baza trzyma je wszystkie, źle.

Miejsce ma nazwę: MAC-Z, wojskowa strefa kontroli dostępu ustawiona na placu w centrum, tam gdzie zbiegły się szczeliny. Robin nazywa ją „Big Mac” na antenie. Jej użycie: zamykać, przepuszczać ciężarówki, ścigać.

Kto dowodzi i rozkaz wobec Jedenastki

Doktor Kay jest naukowczynią wojska na czele tej kwarantanny. Uważa Jedenastkę za odpowiedzialną za szczeliny. Ściga ją. Linda Hamilton użycza jej twarzy. Jej oddział ma przezwisko stado wilków. Szczegół tego, czego szuka po stronie Kali, jest w jej artykule. Tutaj rozkaz wystarcza: Jedenastka, za wszelką cenę.

6 listopada 1987, w rocznicę zniknięcia Willa, Kay i porucznik Akers odnotowują szkody po ataku. Słuchają Sullivana, poparzonego, mówiącego o Vecnie. Nie robię na nowo portretu Akersa. Jest w bazie, znajduje szczelinę w laboratorium, chce tam wrócić.

Sullivan nie jest już człowiekiem z biura z 1986. Jest poparzony i mówi. Łańcuch dowodzenia, który strony pokazują tego dnia, trzyma się trzech nazwisk: Kay, która powtarza swój priorytet, Akers, który chce wrócić do laboratorium, Sullivan, który nie ma już tego samego ciała.

Laboratorium po Drugiej Stronie

Laboratorium, które wojsko chce kontrolować, ma sobowtóra po Drugiej Stronie. Nancy i Jonathan przechodzą tam przez sale, które wtapiają się jedna w drugą, z żołnierzami stopionymi ze ścianami. To nie są nowe gatunki. To ta sama materia, przyłożona do ciał. Artykuł o stworzeniach z 1987 trzyma bestiariusz. Tutaj miejsce: budynek, który nie zachowuje już swojej geometrii.

Nad tym unosi się sfera egzotycznej materii. Wokół miasta mur, który notatniki Brennera opisują jako pole zamknięcia. Nancy strzela do sfery. Fala uderzeniowa pęka. Baza po tej stronie i tamto laboratorium to nie ten sam stos cegieł. Odpowiadają sobie.

Akers, znajdując szczelinę w laboratorium, chce właśnie wrócić w tamtą stronę. Baza wojskowa nie jest stopionym laboratorium. Jest kwaterą, z której decyduje się posłać tam ludzi z powrotem.

Konwój i szkody

Pierwszy rozdział łamie rutynę jednym konwojem. Gdy portal zostaje przekroczony, stworzenie atakuje konwój na Drugiej Stronie. Żołnierze giną. Hopper jest ranny i ucieka do lasu. Baza właśnie traci pojazd i ludzi, przez drzwi, które myślała, że trzyma.

6 listopada szkody już są, dość, żeby Kay i Akers je odnotowali. Nie odgrywam porwań w mieście ani scen z dziećmi. Temat to budynek: przyjmuje cios, liczy swoje szczeliny, zachowuje ten sam priorytet.

Między zaatakowanym konwojem a szczeliną laboratorium baza nie jest już blokiem. Ma dziury, tunele, których nie pilnuje, i mieszkańców, którzy znają jej godziny lepiej niż niektórzy oficerowie.

Czym staje się baza

Siódmy rozdział, „The Bridge”, odwraca ją. Erica i pan Clarke otwierają bazę wojskową, żeby przepuścić ciężarówkę Murraya. W środku: Hopper, Jedenastka, Mike, Will, Joyce, Lucas, Dustin, Steve, Robin, Nancy, Jonathan i Kali. Zamek służy za drzwi tym, których miał zatrzymać.

The Bridge datuje to otwarcie na 6 listopada 1987. To nie jest poddanie sfilmowane z przemową. To przejście siłą: pan Clarke wyłącza kratę na odległość, Hopper kładzie strażników, Nancy strzela z ciężarówki. Baza zostaje wojskiem. Nie jest już szczelna.

Nie każę jej skakać, ani nie zmieniam jej nazwy, ani nie oddaję jej burmistrzowi. Po zniszczeniu Drugiej Strony wojsko opuszcza miasto, a strefa zostaje rozebrana. Wcześniej zamknięcie posłuży za śluzę: drzwi sforsowane pod ostrzałem, na oczach Kay.

Najczęstsze pytania

Czytaj też