Gimnazjum Hawkins w Stranger Things: klub audiowizualny pana Clarke'a

Gimnazjum, w którym paczka się spotyka

Zanim pojawią się stroje kąpielowe i sale lekcyjne liceum, jest gimnazjum. Mike, Dustin, Lucas i Will mijają się tam, grają i dają się zauważyć z niewłaściwych powodów. Budynek nie jest dekoracją potworów. To szkoła, z nauczycielem nauk ścisłych, który odpowiada, kiedy zadaje mu się dziwne pytanie.

Mapa Hawkins każe umieścić je gdzieś między domami a lasem. Opowieść filmuje je od środka: korytarz, klasa, później sala gimnastyczna. Nie trzeba angielskiej nazwy wyrytej na emblemacie, żeby przejść ten rok.

To gimnazjum trwa przez czas pierwszych spraw, potem paczka z niego wychodzi. Liceum przyjdzie. Nie jest tym budynkiem, a ten budynek nie ma dźwigać Tigers ani wieczornego stołu do gry.

1. Listopad 1983 Pytanie

   Mike, Dustin i Lucas pytają pana Clarke'a, jak podróżować do innego wymiaru, „teoretycznie”.

2. Radio Klub audiowizualny

   Nowe radio Heathkit klubu, pokazane chłopcom, posłuży do szukania Willa.

3. Korytarz Troy i James

   Dwóch oprychów, przezwiska, publiczność. Żaden dorosły się nie wtrąca.

4. Rozdział 6 Urwisko

   „The Monster”. Jedenastka zatrzymuje Troya. Ramię chłopca jest złamane.

5. Zima 1984 Sala gimnastyczna

   Rok zamyka się Śnieżnym Balem, a nie lekcją.

6. Potem Liceum

   Mike, Dustin i Lucas opuszczą gimnazjum. To już nie ten sam adres.

Klub audiowizualny i pan Clarke

Scott Clarke jest nauczycielem nauk ścisłych i prowadzi klub audiowizualny. Włożył chłopcom w ręce radio Heathkit. Właśnie tym radiem spróbują skontaktować się z Willem. Klub nie jest hobby filmowanym dla samego siebie. To warsztat, w którym dzieci majstrują przy pytaniu zbyt dużym.

W listopadzie 1983 Mike, Dustin i Lucas przychodzą mówić mu o innych wymiarach, „teoretycznie”. Odpowiada poważnie. Linoskoczek może tylko iść do przodu albo do tyłu po linie. Pchła może iść pod spodem, do góry nogami. Właśnie opisał Drugą Stronę dzieciom, które tam pójdą, nie wiedząc o tym.

W tym samym okresie tłumaczy też, jak zrobić kąpiel deprywacji sensorycznej, Dustinowi, Lucasowi i Mike'owi. Idealny nauczyciel czytanych stron: dostępny, nigdy podejrzliwy. Nie staje się myśliwym. Zostaje tym, który odpowiada.

Troy, James, korytarz

W listopadzie 1983 dwóch chłopców trzyma korytarz. Troy mówi, James idzie za nim. Ich celami są Mike, Dustin, Lucas i Will. Artykuł o oprychach z Hawkins podaje przezwiska i scenę. Tutaj gimnazjum jest miejscem: korytarz z publicznością i żaden dorosły, żeby zatrzymać tę parę.

Na ekranie mają tylko imiona. Nazwiska pochodzą z kart produkcyjnych, nie z kwestii, i nie wklejam ich z powrotem do dialogu. Troy i James wystarczają. Działają we dwóch, zawsze, i wybierają kogoś, kto już jest sam.

To nękanie nie ma za sobą stworzenia. Dlatego zostaje w budynku szkoły, a nie w lesie. Gimnazjum ma swoje zwykłe potwory, zanim ma radio, które łapie niemożliwe.

Jedenastka i Troy

Rozdział 6 nazywa się „The Monster”. Scena na urwisku łamie ramię Troya. Żaden dorosły go nie zatrzymuje. Zatrzymuje go dziecko. Jedenastka nie jest uczennicą gimnazjum. Wchodzi do tej historii korytarza bokiem i załatwia urwisko bez lekcji.

Nie przenoszę urwiska do sali gimnastycznej. Czytane strony rozdzielają miejsca: korytarz do przezwisk, urwisko do ramienia. Gimnazjum dostarcza oprychów. Niekoniecznie dostarcza przepaści.

Potem Troy i James wychodzą z opowieści szybciej, niż do niej weszli. Budynek trwa dalej. Zostaje mu jeszcze zima, nauczyciel i bal.

Śnieżny Bal w sali gimnastycznej

1984 to nie lato. To rok lekcji, który zamyka się balem w sali gimnastycznej. Koniec sezonu 2 wymienia go wśród tego, co zamyka rok: egzorcyzm, zamknięta szczelina, Śnieżny Bal. Sala gimnastyczna gimnazjum jest adresem tego wieczoru, a nie wymyśloną obok salą zabaw.

Will w końcu tam tańczy, po roku, w którym zamieszkał go cień. Bal nie wymazuje korytarza z 1983. Pokazuje, że ten sam budynek może służyć za parkiet, kiedy szczelina jest zamknięta, przynajmniej na jedną noc.

Nie opisuję sukienek ani orkiestry poza tym, co te strony ustalają. Sala gimnastyczna, zimowy bal, koniec roku 1984, najdłuższego dla paczki. To ostatnie wielkie użycie gimnazjum, zanim najmłodsi z niego wyjdą.

Opuścić gimnazjum

Kiedy Mike, Dustin i Lucas wchodzą do liceum, szukają miejsca, żeby dalej grać. To już nie klub audiowizualny, nie klasa pana Clarke'a. Gimnazjum skończyło swoją pracę: radio, lekcja, korytarz, sala gimnastyczna.

Pan Clarke nie znika jednak z miasta. Strony jego artykułu idą za nim dalej, także lata później. Ten tekst zatrzymuje się u drzwi gimnazjum. Liceum to inny adres, z innymi kurtkami.

Można więc narysować szkołę pierwszych sezonów, nie myląc jej z Hawkins High. Gimnazjum to Clarke, Heathkit, Troy i śnieżny bal. Cztery obrazy, i paczka dorosła.

Budynek nie potrzebuje tajnego skrzydła, żeby się liczyć. Klasa, która odpowiada, korytarz, który rani, sala gimnastyczna, która tańczy: to już cała szkoła. Reszta miasta przyjdzie potem, w innych budynkach, znacznie później, kiedy szafki zmienią piętro.

Najczęstsze pytania

Czytaj też