Stranger Things sezon 2 odcinek 8: „Łupieżca Umysłów”, streszczenie i analiza

Karta ósmego rozdziału

Oryginalny tytuł brzmi „Chapter Eight: The Mind Flayer”. Po polsku: „Rozdział ósmy: Łupieżca Umysłów”. Matt i Ross Duffer podpisują scenariusz i reżyserię, jak przy rozdziałach 1, 2 i 9. Zapowiedziany czas to 47 minut. Wiki serialu notuje 48 minut i 42 sekundy. Publikacja online wypada w piątek 27 października 2017, tego samego dnia co premiera sezonu 2. W Stanach Zjednoczonych, tylko w telewizji, w trzy dni, The Hollywood Reporter z 2 listopada 2017 podaje 4,9 miliona widzów, w tym 3,4 miliona w wieku 18–49 lat.

Akcja mieści się w jedną noc, na początku listopada 1984. Wiki ustawia ją na 4 i 5 listopada. Żadna z tych dat nie pada na ekranie. Zwiastun z 31 sierpnia 2016 wymieniał dziewięć roboczych tytułów. Według wiki tytuł tego rozdziału brzmiał prawdopodobnie „The Brain”, bez możliwości potwierdzenia. Tytuł, który został, poznano dopiero w dniu publikacji. Cień nie pojawia się w rozdziale, który nosi jego imię: dostaje tam tylko to imię. Siódmy rozdział sezonu 2 rusza do Chicago. Tu wracamy do miasta tam, gdzie zostawił je szósty rozdział.

Od szklanego holu do drzwi Byersów, w kolejności montażu

Szyba, alarm, potem winda. Chcą uśpić Willa i matka to robi. Idą napisy. U Hargrove'ów okno jest otwarte. Na drodze czworo idących podąża za krzykiem. W sali ochrony prąd pada i zgłasza się tylko jeden. Przed martwą kratą dwoje przybyłych. Potem piwnica, schowek, hol. W domu telefon, wymyślone słowo, imię z gry. Szopa, potem drzwi.

Neil wraca z Susan. Max zniknęła, a okno jej pokoju jest otwarte. Wyrzuca Billy'emu, że jej nie pilnował. Billy odpowiada, że ma randkę i że Max nie jest jego siostrą. Neil staje się brutalny, żąda przeprosin dla Susan i każe odwołać randkę. Rozkaz to dwa słowa: „Find Max.” Według wiki Billy słucha „The Four Horsemen” Metalliki, kiedy się szykuje. Gdy wchodzą Neil i Susan, leci „The Love You Save (May Be Your Own)”. Na drodze bestia wyliniała już trzy razy. Steve'owi wymyka się, że zjadła kota, i staje się jasne, że ją trzymano. Kłótnia dotyczy zasady paczki: Dustin ukrył bestię, Lucas powiedział Max wszystko. W oddali rozlega się krzyk. Idą ku niemu, a Lucas Sinclair rozpoznaje kierunek laboratorium. Przy kracie Nancy i Jonathan wpadają na grupę.

1. Wieczór Szklany hol

   Szyba, która miała wytrzymać, winda, której nie należało brać.

2. Wieczór U Hargrove'ów

   Otwarte okno, odwołana randka.

3. Wieczór Sala ochrony

   Zamknięte rygle, jeden człowiek, który zna BASIC.

4. Wieczór Krata laboratorium

   Czworo idących, dwoje przybyłych, koniec prądu.

5. Noc Piwnica

   Bezpieczniki, terminal, schowek.

6. Noc Hol

   Drzwi kilka metrów dalej.

7. Noc W domu

   Wezwanie bez wsparcia, wymyślone słowo, imię z gry.

8. Noc Szopa, potem drzwi

   Wystukana wiadomość, drzwi, które otwierają się same.

Blokada: szyba, winda, sala ochrony

Szósty rozdział, „Szpieg”, urywał się na stworzeniu wspinającym się ku Hopperowi, na krawędzi dołu. Tu akcja rusza dokładnie od tej chwili. Hopper znajduje bestię za szybą z poliwęglanu, podobno nietłukącą. Przybywają inni, szyba pęka, alarm dzwoni. Naukowcy wsiadają do windy i giną. Stworzenia wjeżdżają tą samą kabiną. Owens i Hopper biorą schody.

Mike Wheeler chce, żeby uśpiono Willa: to szpieg, a jeśli wie, gdzie są, cień też to wie. Will się szarpie. Matka pyta, czy wie, kim ona jest. Will się waha, według wiki, a ona usypia go, przepraszając. Grupa zostaje wtedy zamknięta w laboratorium Hawkins.

Słychać strzały. Wszyscy chronią się w sali ochrony, potem pada prąd. Zamki są „fail secure”: przy awarii budynek się blokuje. Bezpieczniki są w piwnicy, trzy piętra niżej. Przywrócenie prądu nie wystarcza. Trzeba uruchomić komputer od nowa, potem wpisać kody ręcznie. Warunek pada od lekarza, w odpowiedzi Hopperowi: „You can't. Not unless you know BASIC.” Potem drwi: „Shall I teach you French while I'm at it, Jim?” Hopper pyta, czy mówi tym językiem. Nie. Bob się zgłasza. Według wiki jest jedynym w grupie, który to zna.

Joyce protestuje. Bob ją uspokaja: „Remember, Bob Newby, superhero.” Hopper i Bob biorą identyfikator i radio martwego strażnika. Hopper daje mu swoją broń, z instrukcją w czterech krokach: zabezpieczona, odbezpieczona, celuj, naciśnij. Prosi, żeby wrócił przy najmniejszym problemie. Bob odpowiada: „Don't wait for me.”

Piwnica: BASIC, radio i schowek

Bob schodzi sam. Żeby wytrzymać, mówi do siebie. Prąd wraca. Na górze rozumieją, że mu się udało.

Rozmawiają przez radio. Bob pisze, mówi „Open sesame”, i drzwi się otwierają. Potem powtarza „Easy-peasy”, już powiedziane na górze, kiedy dostał broń. Według wiki ekran pokazuje 11 listopada 1984, choć to noc z 4 listopada.

Joyce Byers idzie do wyjścia z Willem, uśpionym. Lekarz ostrzega, że zachodnie schody nie są już wolne. Bob ma pomysł i odciąga stworzenie: to dywersja. Potem lekarz obiecuje sygnalizować niespodzianki i zostaje przy ekranach, żeby prowadzić Boba. Powoli, następne na prawo, potem stop. Drzwi na lewo, drzwi schowka. Rozkaz jest jasny: „Get in the closet.” Stworzenie przechodzi. Potem droga jest wolna aż do drzwi wejściowych.

Upada miotła i zaczyna się pogoń. Bob, grany przez Seana Astina, dociera do wyjścia, znajduje grupę i zatrzymuje się, żeby się uśmiechnąć. Stworzenie go powala. Hopper, który szanuje wolę Boba, wyciąga Joyce na zewnątrz. Wszyscy odjeżdżają autem: autem Jonathana i radiowozem Hoppera, według wiki.

U Byersów: klub audiowizualny, rój i imię z gry

Hopper wzywa pomoc. Na drugim końcu pytają, czy zawiadomił policję. Odpowiada, że jest szefem policji. Joyce milczy, według wiki. Mike pokazuje grę, którą przyniósł Bob. Mówi paczce, że Bob założył klub audiowizualny w gimnazjum: petycja w szkole, potem zbiórka na sprzęt. Pan Clarke nauczył się wszystkiego od niego. Dodaje, że nie pozwolą mu umrzeć na darmo.

Dustin mówi, że sfory nie da się zatrzymać w pojedynkę, i wymyśla słowo Demodogs. Przydomek powstaje w kilku zdaniach, od potwora z gry i od słowa dogs. Mike mówi o armii: jeśli zatrzymasz wodza, zatrzymasz resztę. Wirus, o którym mówił lekarz, łączy Willa z tunelami, ze stworzeniami i z drugą stroną. Jeśli pnącza cierpią, Will cierpi. Potem przychodzi lekcja z klasy: umysł roju, superorganizm, mózg w centrum. Rój jest opisany w artykule o potworach sezonu 2.

Dustin łączy ten mózg z Łupieżcą Umysłów. Według niego to potwór z nieznanego wymiaru, który zniewala inne ludy, przejmując kontrolę nad ich mózgami. Imię jest wzięte z Dungeons & Dragons. Ktoś drwi, że to gra dla dzieci. Odpowiedź brzmi, że to podręcznik, i kłótnia stawia „metaforę” przeciw „analogii”. Dustin tłumaczy, że w grze tę istotę bije się armią nieumarłych. Joyce chce ją zabić, dla Willa i dla Boba. Mike: Will zna słabość i nie może już szpiegować, jeśli nie wie, gdzie jest. Zaraz potem Nancy dziękuje Steve'owi, Dustin przeprasza za ukrytą bestię, Mike mówi Max, że to, co zabrało Jedenastkę, zabrało też Boba, a Lucas ogłasza sąd ostateczny, jeśli cień ich znajdzie.

Piosenka ze szopy ma własny artykuł: Should I Stay or Should I Go. Will jest przywiązany, lampy wycelowane w niego, ściany zakryte. Matka, brat i Mike opowiadają mu wspomnienia. Wystukuje HERE alfabetem Morse'a. Jonathan puszcza piosenkę znowu, potem wiadomość staje się CLOSE GATE. Dzwoni telefon, Will rozumie, gdzie jest, i usypiają go ponownie. Grupa się zbroi. Na zewnątrz krzyki cichną. Stworzenie wchodzi przez okno. Drzwi otwierają się same: to Jedenastka, która właśnie zabiła bestię. Według wiki nie ma żadnej kwestii. Mike i ona patrzą na siebie. Ostatni rozdział sezonu zaczyna się tutaj.

Za kulisami: scena kręcona na podłodze i dublerka

Według wiki, które cytuje Vulture, Bob miał umrzeć już w trzecim rozdziale. Pierwsza wersja robiła nawet z Willa, całkowicie opanowanego, jego zabójcę w samochodzie. Śmierć odsuwano, w miarę jak postać się podobała. Myśleli, żeby wypuścić go żywego, potem kazali mu umrzeć dla fabuły.

Według wiki najpierw sfilmowano reakcje Joyce i pozostałych. Aktor grający Boba leżał na podłodze cały dzień. Kamera z ręki i zwolnione tempo.

Bestie z pościgu są generowane komputerowo, ale ktoś musiał stać naprzeciw. Paul Graff, supervisor efektów wizualnych sezonu, mówi, że najpierw myśleli o prawdziwym psie. Potem zgłosiła się scenarzystka Kate Trefry. Wybrali ją za budowę i energię, włożyli w kombinezon, żeby powalić Boba, potem wymazali ją na rzecz stworzenia. Napisała już szósty rozdział. Wiki zalicza bestię od szyby do wciąż młodych Demogorgonów. Dwa echa: Hopper powstrzymujący Joyce powtarza scenę z filmu „Obcy – decydujące starcie” z 1986 roku, dwa lata po akcji. Paul Reiser, który gra lekarza, był w tym filmie. Spotkanie Mike'a i Jedenastki planowano najpierw na Śnieżny Bal ostatniego rozdziału. Według wiki to ostatni występ aktora Boba w głównej obsadzie.

Najczęstsze pytania

Czytaj też