Stranger Things sezon 1 odcinek 7: „Wanna”, streszczenie i analiza

Ucieczka na rowerach i przewrócony furgon

Odcinek otwiera się spokojnie, w piwnicy Wheelerów, na Mike'u i Jedenastce, którzy rozmawiają półgłosem. Alarm przychodzi zaraz potem, przez krótkofalówkę: Lucas, którego nie ma na miejscu, krzyczy, że ludzie z laboratorium wiedzą o Jedenastce i że jadą. Mike, Dustin i Jedenastka wychodzą piwnicą, łapią rowery i znikają. Lucas podaje im przez radio punkt zbiórki — skrzyżowanie Elm i Cherry — i dogania ich na rowerze w samym pościgu. Bieg mieści się w kilku ulicach domków, kręconych na wysokości kierownicy, aż furgon zastawia im drogę.

Jedenastka podnosi rękę. Furgon odrywa się od ziemi, przelatuje nad rowerami i spada na dach za nimi. Czwórka dzieci staje w miejscu przed wrakiem. Dustin pierwszy zadaje pytanie — czy dobrze widzieli, co właśnie zrobiła z tym furgonem — a werdykt wydaje Lucas, jednym słowem, które powtarza: ogromne. To, co odsunęło blokadę, nie jest ani dorosłym, ani bronią, tylko dwunastoletnią dziewczynką, której znowu leci krew z nosa.

1. Alarm

   Lucas ostrzega przez krótkofalówkę: wiedzą o Jedenastce

2. Odjazd

   wyjście piwnicą, trzy rowery, żadnego przygotowania

3. Zgrupowanie

   Lucas dogania ich po drodze, na skrzyżowaniu Elm i Cherry

4. Blokada

   furgon staje w poprzek ulicy

5. Gest

   przelatuje nad grupą i rozbija się za nią

Figurka Jedenastki, opaska na oczach.

W sklepieKoszulka na ramiączkach Welcome to Hawkins Indiana naszywka53,90 €Zobacz produkt

Przeprosiny Lucasa, potem odwrót na złomowisko

Nikt nie odchodzi od razu. To tam, na stojąco na ulicy, przed furgonem na dachu, Lucas cofa to, co powiedział — i to nie Mike'a nazwał zdrajcą, tylko Jedenastkę, dwa odcinki wcześniej. Jego przeprosiny mieszczą się w trzech zdaniach: wszystko, co o niej opowiadał, mylił się, jest mu przykro. Odpowiedź przychodzi od Jedenastki, z regułą, której paczka nauczyła ją od początku: przyjaciele nie kłamią. Potem ona przeprasza z kolei, Mike robi to samo, i czołówka spada na to.

Odwrót przychodzi potem. Czwórka chowa się na złomowisku, gdzie paczka rozerwała się dwa odcinki wcześniej. Rozkładają tam plan, żeby szukać wejścia do laboratorium, stwierdzają, że miejsce jest strzeżone jak forteca i że żaden z nich nie może już wrócić do domu. Helikopter przelatuje nad złomowiskiem i trzeba rzucić się pod wrak starego szkolnego autobusu, aż hałas się oddali. Opowieść dostaje w dwóch sekwencjach to, czego jej finał będzie potrzebował: grupę, która stoi.

Na posterunku trzy śledztwa składają się w jedno

W tym czasie Jonathan jest zatrzymany na posterunku, w kajdankach, za uderzenie policjanta; zastępcy przeszukali też jego samochód i wyjęli broń, którą Nancy i on kupili, a ona jest tam z nim. Joyce i szeryf przyjeżdżają rozplątać sprawę. Po raz pierwszy od początku trzy śledztwa prowadzone równolegle — matki, dwojga nastolatków, szeryfa — są opowiedziane na głos w tym samym pokoju.

Odwiedzająca przechyla scenę: matka Troya wpada żądać przeprosin i numerów służbowych zastępców, z powodu złamanej ręki syna. Ale to sam Troy, popchnięty przez nią, opisuje dziewczynkę: ogolona czaszka, nos, z którego leci krew, i rzeczy, które umie — unieść was w powietrze, na przykład. Szeryf łapie się szczegółu włosów, potem zadaje jedyne pytanie, które go interesuje: była sama? Nie, odpowiada chłopiec, zawsze kręci się z tymi samymi. Żadne nazwisko nie pada w pokoju, a szeryfowi nie trzeba więcej, żeby wiedzieć, gdzie szukać dzieci.

Basen: pomysł Jedenastki, telefon do pana Clarke'a

Wszyscy spotykają się u Byersów. Joyce prosi Jedenastkę, żeby dosięgnąć Willa, Nancy, żeby odnaleźć Barbarę; próba się nie udaje, dom nie wystarcza. To sama Jedenastka daje rozwiązanie, w dwóch słowach: kąpiel. W laboratorium zanurzano ją w zbiorniku słonej wody, żeby wzmocnić to, co postrzega. Na pytania szeryfa potwierdza też decydujący punkt: drzwi są pod ziemią, blisko wielkiego zbiornika wody.

Zostaje jeszcze jeden zrobić. Dustin dzwoni do pana Clarke'a, ich nauczyciela przedmiotów ścisłych, który odbiera w środku wieczoru — ogląda The Thing, film z 1982, z gościem — i w końcu wyjaśnia zasadę. Liczba spada wtedy: trzeba 1 500 funtów soli, czyli blisko sześćset osiemdziesiąt kilogramów, i objętości wody, której nikt nie ma w domu. Kierunek: gimnazjum.

1. Nieudana próba

   u Byersów postrzeganie nie sięga ani Willa, ani Barbary

2. Pomysł

   Jedenastka sama mówi to słowo: kąpiel, jak zbiornik z laboratorium

3. Telefon

   pan Clarke wyjaśnia deprywację sensoryczną ze swojego salonu

4. Ilość

   1 500 funtów soli i pojemnik wystarczająco duży

5. Miejsce

   sala gimnastyczna gimnazjum i brodzik dla dzieci

Joyce na krawędzi basenu

Sala gimnastyczna staje się laboratorium z przypadku: brodzik postawiony na parkiecie, worki soli opróżniane łańcuchem, rury i światło, które gaśnie, kiedy basen jest gotowy. Jedenastka wchodzi do wody z opaską na oczach. Scena podejmuje urządzenie tych, które narzucano jej za murami laboratorium, z jedną różnicą: tym razem to ona zaproponowała, a worki nieśli jej przyjaciele.

Reszta trzyma się jednej osoby. Joyce sama zawiązuje opaskę, siada na krawędzi, mówi jej, że zostanie przez cały czas i że wystarczy jedno słowo, jeśli ciemność stanie się zbyt straszna. Opowieść pokazywała dotąd dziecko, które się zanurza, mierzy i notuje. Pokazuje tu kogoś, kto pyta ją o zgodę — a tą osobą jest matka, która przyszła szukać własnego syna.

• Joycezawiązuje opaskę, obiecuje zostać przez cały czas i nie opuszcza dziecka
• Jedenastkaproponuje eksperyment, zamiast mu się poddawać
• Dustindostaje metodę, podnosząc słuchawkę telefonu
• Szeryfdaje przykrywkę, transport i wymuszone wejście do gimnazjum

Paczka z piwnicy, wersja na półkę.

W sklepieFigurka z wielką głową do zbudowania Jedenastka w różowej sukience19,90 €Zobacz produkt

Co Jedenastka znajduje w ciemności

Czarna, cicha przestrzeń wraca, a sekwencja gra się w dwóch taktach. Najpierw Barbara. Jedenastka odnajduje ją w dekoracji wieczoru, na którym zniknęła, i nie ma czego negocjować: jest martwa. Nancy dowiaduje się tego na stojąco, na środku sali gimnastycznej gimnazjum, pięć odcinków po wieczorze, na którym jej przyjaciółka się rozwiała.

Potem Will. Jest żywy, schroniony w drewnianym forcie zbudowanym za rodzinnym domem, po drugiej stronie. Jedenastka przepuszcza słowa w obie strony: nazywa fort, Joyce mówi mu, że jedzie i żeby się nie ruszał, a odpowiedź dziecka mieści się w jednym słowie, szybko. Matka wychodzi z tego z precyzyjnym miejscem i z myślą, że został czas.

Imadło się zaciska

Ostatnia część rozdziela postacie pod finał. Nancy i Jonathan wracają na posterunek po broń, którą im skonfiskowano, potem kończą szykować pułapkę. Joyce i szeryf ze swojej strony nie próbują już nikogo przekonać: biorą drogę do laboratorium i wchodzą, gdzie czekają uzbrojeni strażnicy. Odcinek zostawia ich tam.

Ostatnie ujęcie jest dla Willa. Siedzi w swoim forcie, po złej stronie, śpiewa półgłosem, żeby wytrzymać, aż coś się zbliża. Cięcie. Konstrukcja jest klasyczna — przedostatni rozdział zbiera i uruchamia, ostatni zamyka — i jest tu wykonana bez minuty tłuszczu, w najkrótszym formacie całego serialu.

Szczegóły, odniesienia i karta odcinka

Tytuł niczego nie ukrywa. Kąpiel to brodzik z sali gimnastycznej; to także zbiornik, który Jedenastka pamięta. Dwa identyczne baseny do dwóch przeciwnych użyć: jeden służył, by coś z dziecka wyciągnąć, drugi służy jej, by kogoś odnaleźć.

Dwa szczegóły warte są zajścia. Film, który ogląda pan Clarke, The Thing, opowiada o stworzeniu, które ukrywa się w środku odciętej grupy, podczas gdy jego uczniowie szukają sposobu, by zbliżyć się do swojego. A telefon w sobotni wieczór wygrywa się słowami samego nauczyciela: Dustin przypomina mu, że nigdy nie zostawia się zamkniętych drzwi ciekawości, a pan Clarke, po dziesiątej, w końcu podaje sposób.

Siódmy z ośmiu odcinków pierwszego sezonu, wrzucony online blokiem 15 lipca 2016.

Plakat do powieszenia nad biurkiem.

Dans la boutiqueRóżowa sukienka Jedenastka ze skarpetkami118,90 €Voir le produit

Najczęstsze pytania

Czytaj też