Stranger Things sezon 1 odcinek 8: „Druga Strona”, koniec sezonu 1

Układ zawarty w laboratorium

Odcinek podejmuje tam, gdzie poprzedni stanął: w laboratorium, drzwi zamknięte. Joyce staje przed dyrektorem programu i rzuca mu w twarz jedyną rzecz, która się dla niej liczy — kazali jej płakać nad ciałem, które nie było ciałem jej syna. W sąsiednim pokoju szeryf dostaje paralizatorem od agentki, która grozi mu śmiercią upozorowaną na przedawkowanie.

To on znajduje wyjście, i drogo je płaci: proponuje zapomnieć wszystko, co widział, w zamian za przejście do innego wymiaru. Dyrektor zgadza się pod jednym warunkiem, wiedzieć, gdzie ukrywa się Jedenastka. Szeryf podaje miejsce, żądając, by trzech chłopców nie tknięto. Finał zaczyna się więc od zdrady, a opowieść nie ukrywa jej ani sekundy.

Bluza Willa, dla tych, którzy zostają wierni drewnianemu fortowi.

W sklepieT-shirt damski oversize Hawkins Demogorgon Run25,90 €Zobacz produkt

Przeprawa: kombinezony, pnącza i mignięcie na tak

Kombinezony, maski, latarki: dwoje dorosłych przechodzi przez szczelinę otwartą w ścianie laboratorium. Inni przeszli przed nimi — Will w pierwszym rozdziale, przyjaciółka Nancy w trzecim, sama Nancy uwięziona po drugiej stronie na otwarciu szóstego — ale to pierwszy raz, kiedy wchodzą wyposażeni dorośli i kiedy kamera zostaje z nimi. Ujęcie po czołówce pokazuje zresztą budynek do góry nogami, zanim obróci się o sto osiemdziesiąt stopni, żeby odnaleźć spojrzenie postaci.

To, przez co przechodzą, jest kalką miasta: te same ulice, mniej światła i więcej pnączy. Natykają się na ruiny drewnianego fortu zbudowanego za rodzinnym domem i na pluszaka, który odsyła szeryfa do sali szpitalnej. Dalej, w czarnej wersji salonu Byersów, Joyce słyszy głos starszego syna. Żarówki odpowiadają, jedno mignięcie na tak.

Pułapka w domu Byersów i zwrot Steve'a

U Byersów dwoje nastolatków kończy przygotowania. Jonathan wbija gwoździe w kij baseballowy, potrzask czeka w korytarzu, a to, czym podpalić, jest gotowe. Nacinają sobie dłonie nożem, żeby wezwać stworzenie zapachem krwi, i zostają ręka w rękę.

To chwila, którą Steve wybiera, żeby zapukać do drzwi: przychodzi przeprosić za bójkę z rozdziału 6, tę, z której odszedł z zakrwawioną twarzą. Widzi otwartą dłoń, pułapki, broń, którą Nancy w niego mierzy, żeby go odprawić. Wychodzi, wsiada z powrotem do samochodu, widzi, jak światła wariują — i wraca. Stworzenie przygniata Jonathana do podłogi, Steve bije je kijem z gwoździami aż do potrzasku, Jonathan podpala. Ona wraca na drugą stronę, ciężko ranna.

1. Nacięte dłonie

   dwa nacięcia wystarczą, by otworzyć polowanie

2. Nabijany kij

   Jonathan robi ją w domu podczas przygotowań, gwoździe wbite w kij baseballowy

3. Potrzask

   Steve spycha stworzenie uderzeniami kija, Jonathan podpala

4. Zwrot Steve'a

   wyszedłszy z domu, widzi, jak światła wariują, i wraca się bić

W gimnazjum: pocałunek, potem korytarz

Grupa wycofała się do sali na zapleczu. Mike proponuje Jedenastce, żeby zamieszkała u niego, kiedy odnajdą Willa; ona pyta, czy byłby wtedy jak brat, on odpowiada, że nie, zaprasza ją na Śnieżny Bal w gimnazjum, potem plącze się, próbując wyjaśnić, czym jest zadurzenie, i w końcu ją całuje. Ona zostaje nieruchoma, bez słowa.

Na zewnątrz staje samochód: to agenci laboratorium. Okrążają dzieci w korytarzu; Jedenastka zabija ich myślą, a wysiłek kładzie ją na ziemię. Kiedy otwiera oczy, dyrektor programu pochyla się nad nią, a przyjaciół trzymają za ręce: prosi, żeby odejść z nimi, nie z nim. Odpowiedź przychodzi skądinąd. Krew rozlana w korytarzu przeszła na drugą stronę, a stworzenie wychodzi ze ściany, żeby się poczęstować.

• Pocałunekzłożony tuż przed tym, jak samochód agentów staje przed gimnazjum
• Korytarzagenci padają naraz, a Jedenastka mdleje z wysiłku
• Odmowawybiera przyjaciół przeciwko człowiekowi, który ją wychował
• Ścianakrew przywołuje stworzenie, dokładnie jak w pułapce obok

Biblioteka: pnącze i odzyskany oddech

Po drugiej stronie dwoje dorosłych idzie za smugą krwi aż do sobowtóra biblioteki miejskiej. Ciała są tam wzięte w pnącza, a wśród nich przyjaciółka Nancy, zaginiona na krawędzi basenu już w drugim rozdziale. Will jest tam, nieprzytomny, z naroślą wetkniętą w gardło.

Joyce wyciąga to z jego ust, szeryf kładzie to strzałem, bo jeszcze się rusza. Dziecko nie oddycha. Szeryf ustawia Joyce nad twarzą do wdechów i sam bierze uciski, podczas gdy montaż wraca do lekarzy niezdolnych reanimować jego córkę. Naciska mocniej, dłużej, aż Will łapie oddech.

Stworzenie pierwszego sezonu, wersja na półkę.

W sklepieMinifigurka do zbudowania Demogorgon brązowy14,90 €Zobacz produkt

Sala lekcyjna: ile kosztuje ostatni gest Jedenastki

Montaż przeplata wtedy dwa pokoje w dwóch światach. W sali lekcyjnej stworzenie wchodzi drzwiami; Jedenastka, pusta, wstaje, przygniata je do ściany i rozdziera. Gest niczego nie wybacza, ani stworzeniu, ani jej: żegna się z Mikiem i znika w tym samym oddechu. Matka Mike'a przychodzi z policją, a syn rzuca się jej w ramiona.

Ten wybór montażu jest podpisem odcinka. W tej samej chwili, w innym wymiarze, dziecko znowu zaczyna oddychać. Sezon oddaje Willa i zabiera Jedenastkę w tej samej minucie, bez linijki dialogu, która podkreśliłaby wymianę.

Szpital, potem Boże Narodzenie: epilog w czterech ujęciach

Will budzi się w szpitalu, matka i brat przy łóżku, z kasetą złożoną dla niego. Nancy ze swojej strony wychodzi z pokoju we łzach: w innej rodzinie w mieście nikt się nie obudzi. Na zewnątrz staje samochód i szeryf wsiada bez słowa — układ z pierwszego aktu dalej biegnie.

Sześć tygodni później, w wigilię, paczka zamyka kampanię gry fabularnej w piwnicy: dają radę tesalhydrze dzięki kuli ognia rzuconej przez Willa. Mike patrzy na fort z koców, który został cały w kącie. Nancy daje Jonathanowi nowy aparat, kupiony w rzeczywistości przez Steve'a. Szeryf ze swojej strony bierze drogę, którą chłopcy nazywają Mirkwood, i zostawia w drewnianym pudełku tackę jedzenia i paczkę mrożonych gofrów.

Ostatnie ujęcie: w środku posiłku Will idzie do łazienki i wymiotuje ślimaka do umywalki. Na czas mrugnięcia pokój przechyla się na ciemną stronę. Płucze usta, wraca do stołu i nikomu nic nie mówi.

1. Kaseta

   Jonathan przynosi bratu kasetę złożoną dla niego

2. Czarny samochód

   przed szpitalem staje samochód i szeryf wsiada bez słowa

3. Gofry w Mirkwood

   tacka jedzenia i mrożone gofry, zostawione w drewnianym pudełku

4. Ślimak

   nić, którą następny sezon będzie musiał tylko pociągnąć

Szczegóły, odniesienia i karta odcinka

Tytuł zapowiada wymiar, którego nikt nie nazywa na ekranie. Odniesienia za to leżą na wierzchu. Dom zastawiony, potem podpalony, żeby przyjąć potwora, pochodzi z klasyka horroru z 1984; marsz w kombinezonie, z lampą w garści, odsyła do filmu science fiction z 1979; dzieci cytują Lando i porównują Jedenastkę do Yody.

Od strony muzyki reanimacja idzie na utworze Moby'ego, a epilog spina „Carol of the Bells”, potem „White Christmas”: pierwszy sezon zamyka się na kolędach. Czas trwania wreszcie mówi o rytmie: 55 min 42 s wobec 43 min 01 s poprzedniego rozdziału, czyli prawie trzynaście minut różnicy. Bracia Duffer opowiedzieli amerykańskiej prasie, tydzień po wrzuceniu online, że ten finał był zdecydowanie najtrudniejszym odcinkiem do domknięcia.

Ósmy i ostatni odcinek pierwszego sezonu, wrzucony online blokiem z pozostałymi siedmioma 15 lipca 2016.

Gofry z ostatniej sceny, do noszenia raczej niż do jedzenia.

Dans la boutiqueZestaw 2 przypinek alfabet i Demogorgon17,90 €Voir le produit

Najczęstsze pytania

Czytaj też