Stranger Things, sezon 4, odcinek 2: „Klątwa Vecny”, streszczenie i analiza

Stranger Things, sezon 4, odcinek 2: karta odcinka

Drugi rozdział sezonu 4 nosi tytuł « Chapitre Deux : La Malédiction de Vecna », czyli „Chapter Two: Vecna's Curse” w wersji oryginalnej. Matt i Ross Duffer napisali go i wyreżyserowali, jak pierwszy. Trwa siedemdziesiąt pięć minut, długość, która zrobiłaby finał w sezonach 1 i 2.

Został opublikowany 27 maja 2022, z sześcioma innymi rozdziałami tomu 1. Sezon liczy ich dziewięć, rozłożonych na dwa tomy: siedem 27 maja, dwa 1 lipca. Dufferowie wyreżyserowali pięć, Shawn Levy dwa, Nimród Antal dwa. Rozdział drugi należy więc do bloku otwarcia, tego, który twórcy zostawili dla siebie.

Akcja toczy się w marcu 1986, nazajutrz po śmierci Chrissy Cunningham w przyczepie Eddiego Munsona. Trwa jeden dzień i jedną noc. Dochodzi do tego prolog datowany na 4 lipca 1985, pod centrum handlowym Starcourt: to on odpowiada na pytanie zostawione otwarte na końcu sezonu 3.

Tytuł sam w sobie jest anomalią: zapowiada imię, które w fikcji istnieje jeszcze tylko na stole do Dungeons & Dragons z rozdziału pierwszego. To imię dwóch nastolatków przyklei do potwora w środku odcinka.

Streszczenie odcinka, po kolei

Rozdział otwiera się powrotem wstecz. 4 lipca 1985, pod Starcourt, Hopper skacze z kładki w stronę niższej platformy w chwili, gdy wybuch porywa maszynownię. Budzi się ogłuszony, wychodzi na górę i trafia na sowieckich żołnierzy, którzy rzucają go na ziemię. Nie jest martwy: jest więźniem i jedzie do obozu na Kamczatce.

Następnego ranka miasto ma już winnego. Max zdradza Dustinowi, że widziała, jak Eddie wybiega ze swojej przyczepy w noc, kiedy Chrissy zmarła: mieszka w tym samym parku. Ze Steve'em i Robin postanawiają znaleźć go przed policją.

W gazetce liceum Nancy odrzuca plotkę i zabiera Freda Bensona na śledztwo na miejscu, do parku przyczep Forest Hills. Wujek Eddiego, Wayne Munson, podsuwa im nazwisko: Victor Creel, człowiek zamknięty za to, że zabił rodzinę w 1959 i wyjął im oczy. Chrissy zmarła w ten sam sposób.

W Kalifornii Mike przyjeżdża na wiosenne wakacje. Jedenastka, która pisała mu listy pełne życia, którego nie ma, zabiera go z Willem na lodowisko Rink-O-Mania. Angela też tam jest, ze swoją grupą.

Wieczorem wszystko spada naraz: okup zostaje wyznaczony za Hoppera, Eddie zostaje odnaleziony, wrotka leci w twarz Angeli, a Fred odchodzi sam czarną drogą, żeby już nie wrócić.

1. Prolog Jak Hopper przeżył Starcourt

   4 lipca 1985. Szef policji skacze w stronę niższej platformy w chwili wybuchu. Sowieccy żołnierze go podnoszą i wysyłają na Kamczatkę.

2. Ranek Max widziała, jak Eddie ucieka

   Max opowiada Dustinowi, co widziała z parku przyczep. To pierwsza solidna informacja, jaką dysponuje grupa, i w ich oczach już uniewinnia Eddiego.

3. Południe Nancy, Fred i wujek Wayne

   Dwoje dziennikarzy z liceum dociera do przyczepy. Wayne Munson mówi im o Victorze Creelu i o oczach wyrwanych w 1959.

4. Lenora Mike przyjeżdża na wakacje

   Jedenastka odnajduje Mike'a po miesiącach upiększonych listów. Will, który zna prawdę, nic nie mówi. Kierunek: lodowisko.

5. Kamczatka Czterdzieści tysięcy dolarów za więźnia

   Joyce i Murray wybierają numer wsunięty do paczki. Na drugim końcu linii strażnik, Dmitri Antonow, ustala cenę Hoppera i wskazuje kontakt na Alasce.

6. Hangar Eddie opowiada, co widział

   Dustin, Max, Steve i Robin znajdują Eddiego ukrytego w chacie Ricka Żniwiarza. Atakuje Steve'a, potem mówi. Dustin otwiera przed nim teczkę Drugiej Strony.

7. Rink-O-Mania Milkshake, potem wrotka

   Angela otacza Jedenastkę na lodowisku i wylewa jej milkshake na głowę, na oczach Mike'a i Willa. Jedenastka wychodzi z kryjówki i uderza ją wrotką w twarz.

8. Noc Fred odchodzi i nie wraca

   Przyciągany wizjami wypadku, przed którym uciekł, Fred schodzi z drogi i wchodzi pod drzewa. Vecna unosi go i łamie. Nancy przybywa za późno.

Trzy wątki: Hawkins, Lenora, Kamczatka

Hawkins. Dwa śledztwa krzyżują się, nie spotykając. Z jednej strony Max, Dustin, Steve i Robin szukają Eddiego; znajdują go w hangarze na łodzie dilera. Eddie atakuje Steve'a odłamkiem, zanim zgadza się mówić. Z drugiej Nancy i Fred idą tropem plotki i trafiają na nazwisko Victora Creela. Jason Carver już rozstrzygnął: Eddie zabił jego dziewczynę i pościg się zaczyna.

To, co Dustin robi w tym hangarze, nie ma precedensu w serialu. Łamie milczenie, które grupa trzyma od 1983, i opowiada wszystko nieznajomemu: Druga Strona, szczeliny, stworzenie z pierwszego roku. Ale to, co zabiło Chrissy, nie jest ani Demogorgonem z 1983, ani Łupieżcą Umysłów z 1984: to trzecia rzecz, która zabija z odległości, w głowie, i której nikt jeszcze nie widział.

Lenora Hills. Kalifornijski wątek nie zawiera żadnego potwora i jest najokrutniejszy. Jedenastka mieszka tam od jesieni 1985, bez mocy, nękana przez dziewczynę ze swojego liceum, i ukryła to wszystko przed Mikiem w listach. Kiedy on przyjeżdża, gra rolę, którą napisała, aż do lodowiska Rink-O-Mania, gdzie „Rock Me Amadeus” Falco zapowiada przyjście Angeli i jej grupy, zanim „Wipeout” Surfaris nie towarzyszy kręgowi łyżwiarzy. Serial filmuje to nękanie dokładnie tak, jak filmuje nadprzyrodzony atak: przez inscenizację bezsilności.

Kamczatka. Trzeci wątek jest najkrótszy i najbardziej rozstrzygający. Joyce i Murray dzwonią pod numer otrzymany z paczką z Rosji. Na drugim końcu linii strażnik obozu: Dmitri Antonow, którego Hopper przekupił i który podpisuje wiadomości przezwiskiem pożyczonym od restauracji. Żąda czterdziestu tysięcy dolarów, do wręczenia kontaktowi na Alasce. Hopper ma prawo tylko do kilku ujęć: ogolona czaszka, mundur i zimno.

Kluczowy moment: potwór dostaje imię

Scena w hangarze na łodzie jest środkiem ciężkości odcinka. Eddie opisuje, co widział w swojej przyczepie: Chrissy zastygła, białe oczy, uniesiona w powietrze, kończyny łamane jedna po drugiej. Spodziewa się, że wezmą go za szaleńca. Dustin odpowiada, opowiadając mu ostatnie trzy lata.

Potem przychodzi etykieta. Eddie opisuje, a Dustin rozstrzyga: Vecna, nieumarły czaromiot z Dungeons & Dragons, lich, „czarodziej ciemności”. Imię pasuje. Utrzyma się do końca sezonu i daje tytuł odcinkowi.

Ten chrzest mówi coś o całym serialu. Dzieci już pożyczyły „Demogorgon” z tej samej gry w 1983, ale Vecna nie jest tym Demogorgonem i nie jest też Łupieżcą Umysłów z 1984: trzy dobrze odrębne byty. Za każdym razem, nie wiedząc, z czym się mierzą, biorą słowo z podręcznika i przyklejają je na pustkę.

Drugi moment to śmierć. Fred Benson słyszy zegar szafkowy, którego nikt inny nie słyszy, krwawi z nosa i znów widzi wypadek samochodowy, z którego uciekł poprzedniego roku. Odchodzi, przyciągany wizjami, i umiera na uboczu parku przyczep, uniesiony i złamany jak Chrissy. Dla widowni dowód jest złożony: Eddie nie ma z tym nic wspólnego, a zabójca uderza, kiedy chce.

Co odcinek wprowadza na dalszy ciąg

Nazwisko Victora Creela, rzucone przez Wayne'a Munsona przed Nancy, jest ziarnem całego śledztwa. Zaprowadzi Nancy i Robin aż do zakładu Pennhurst, w Indianie, dwa rozdziały dalej, i aż do jedynej znanej obrony przed klątwą: ukochanej piosenki, zdolnej otworzyć szczelinę w transie. Victor Creel jeszcze się tu nie pojawia; krąży tylko jego nazwisko.

Okup wyznaczony przez strażnika uruchamia podróż Joyce i Murraya na Alaskę. Wrotka prowadzi prosto do aresztowania Jedenastki w następnym rozdziale, potem do doktora Owensa, potem do programu, który ma oddać jej moce. Bez tego wieczoru na lodowisku sezon nie ma tego samego końca.

Śmierć Freda otwiera drugą szczelinę, dokładnie w miejscu, gdzie upadł. Mechanika jest na miejscu: każda śmierć przebija ziemię i trzeba ich czterech, żeby miasto się rozcięło. Nancy, która jeszcze tego nie wie, właśnie straciła kolegę i zyskała śledztwo.

Zostaje Max. Rozdział drugi stawia ją z powrotem w centrum, jeszcze jej nie dotykając: to ona daje pierwszy trop, ona zna park przyczep, ona idzie z grupą, nie puszczając słuchawek. Jej bóle głowy i wizje przychodzą dopiero pod koniec rozdziału trzeciego, a „Running Up That Hill”, jej utwór, staje się tarczą dopiero w rozdziale czwartym. Tu jest tylko nastolatką, którą śmierć Billy'ego, jej brata przyrodniego, zostawiła na uboczu.

Szczegóły i odniesienia, które warto zauważyć

Prolog odpowiada na oczekiwanie stare o trzy lata. Platforma dała już do zrozumienia, w krótkim filmie z lutego 2020, że szef policji żyje; odcinek wreszcie wyjaśnia jak, już w prologu.

Przezwisko rosyjskiego strażnika nie jest drugim imieniem: to nazwa restauracji, tej, do której Hopper miał zabrać Joyce na kolację latem 1985. Używa jej, bo to jedyne słowo, które sprawiłoby, że Joyce otworzy list. Szczegół wydaje się błahy; jest osią całego rosyjskiego wątku.

Jeden odcinek, trzy terytoria: Indiana, Kalifornia i rosyjski Daleki Wschód. To pierwszy sezon serialu, który wyjeżdża ze Stanów Zjednoczonych na zdjęcia, ze scenografią w Georgii, w Nowym Meksyku i na Litwie, gdzie stare więzienie posłużyło za obóz.

Dwa szczegóły na koniec. Robert Englund, historyczny odtwórca Freddy'ego Kruegera, zagra Victora Creela dwa rozdziały później: przywołanie tej postaci w odcinku o mentalnej klątwie nie jest przypadkiem. A zegar szafkowy, słyszany przez Chrissy, potem przez Freda, zapowiada każdy atak aż do ostatniego rozdziału, razem z krwawieniami z nosa i wizjami.

Najczęstsze pytania

Czytaj też